CV

۰۷/۲

۸۸/۳

۶۰/۲

۴۲/۲

میانگین هایی که در هر ستون دارای حروف غیره مشابه هستند، در سطح ۵ درصد تفاوت دارند.( SEMخطای معیار میانگین و CV ضریب تغییرات)

۴-۱-۲- میانگین افزایش وزن (جوجه/گرم)
نتایج حاصل از مقایسه گروهی تیمارهای آزمایشی و تاثیر جیره‌های آزمایشی در دورههای مختلف بر میانگین افزایش وزن جوجه‌های گوشتی به ترتیب در جدول ۴-۳ و ۴- ۴ آورده شده است. تیمارهای آزمایشی در دوره آغازین (۱۰-۱ روزگی) بر افزایش وزن جوجه‌های گوشتی تأثیر معنی‌داری نداشتند (۰۵/۰<‌P).
در دوره ۲۸-۱۱ روزگی بین تیمارهای مختلف آزمایشی تفاوت معنی‌داری مشاهده شد (۰۵/۰>‌P). کمترین میانگین افزایش وزن بدن در این دوره مربوط به تیمار ۵/۰ آویشن و بیشترین افزایش وزن بدن مربوط به تیمار سین بیوتیک بود که با همه ی تیمارها اختلاف معنی داری داشت (۰۵/۰>‌P). در مقایسات گروهی مربوط به افزایش وزن ۲۸-۱۱ روزگی (جدول ۴-۳)، تیمار سین‌بیوتیک در مقایسه با سطوح مختلف آویشن و گل‌گاوزبان در سطح آماری (۰۰۱/۰>‌P) معنی‌دار بود.
در دوره ی پرورشی ۴۲-۲۹ روزگی تفاوت معنی داری بین جیره های مختلف آزمایشی بر میانگین افزایش وزن مشاهده نشد (۰۵/۰ P>). کمترین میانگین افزایش وزن بدن در این دوره پرورش مربوط به تیمار سین‌بیوتیک و بیشترین میانگین افزایش وزن بدن مربوط به تیمار ۵/۰ درصد آویشن بود.نتایج بدست آمده از این پژوهش با مطالعات جانگ و همکاران (۲۰۰۷)مطابقت داشت، ، به طوریکه این پژوهشگران اثر مخلوطی از روغن‌های فرار حاوی تیمول و کارواکرول را در دو سطح ۲۵ و۵۰ میلی گرم بر کیلوگرم جیره بر مصرف خوراک مورد بررسی قرار دادند و تأثیر معنی داری در دوره‌پرورش(۳۵-۲۲ روزگی ) مشاهده نکردند[۱۰۳]. آنها بیان نمودند احتمالا شرایط بهداشتی مناسب باعث عدم بروز تأثیر معنی دار بر وزن بدن و مصرف خوراک شده است. [۱۰۳].
نتایج کل دوره پرورش (۴۲-۱ روزگی) نشان داد که تیمارهای مختلف آزمایشی تفاوت معنی داری بر میانگین افزایش وزن داشتند (۰۵/۰>‌P). بیشترین میزان افزایش وزن در کل دوره پرورش (۴۲-۱ روزگی) به تیمار حاوی سین بیوتیک تعلق داشت که این تیمار با همه تیمارهای آزمایشی بجز تیمار حاوی ۵/۰ درصد آویشن تفاوت معنی‌داری نشان نداد (۰۵/۰>‌P). بعد از گروه آزمایشی سین بیوتیک بالاترین میانگین افزایش وزن را تیمار گل گاو زبان ۷۵/۰ درصد به خود اختصاص داده بود اما از لحاظ آماری تفاوت معنی‌داری بین این دو تیمار وجود نداشت (۰۵/۰ P). نتایج این آزمایش با نتایج آزمایش آل کاسی (۲۰۰۹)، مطابقت داشت او نتیجه گرفت که دز بالای عصاره دو گیاه آویشن و دارچین (۲۰۰ میلیون در قسمت) نسبت به دز پایین آن‌ها (۱۰۰ میلیون در قسمت) و شاهد اثر بهتری دارند، و افزایش وزن روزانه بیشتری را نشان دادند که این بهبود ناشی از فعالیت موادی مانند کارواکرول است که باعث بازدهی بالا در استفاده از خوراک می‌شوند و رشد را افزایش میدهند [۴۹]. در حقیقت کارواکرول، مصرف خوراک را از طریق تنظیم اشتها تحت تاثیر قرار میدهد [۱۱۸].
فلورو پانری (۲۰۰۵)، مارکینکاک وهمکاران (۲۰۰۸)، گزارش کردند وزن جوجه‌های گوشتی بعد از تغذیه با عصاره‌های گیاهی بالاتر بود [۱۲۸ و ۵۹].
تحقیق دیلاکوئیس و همکاران(۲۰۰۲) و لی و همکاران (۲۰۰۳)، نشان داد که استفاده از اسانس گیاه آویشن در جیره طیور باعث افزایش وزن بدن جوجه ها شد. این افزایش وزن بدلیل فعالیت اجزاء شیمیایی تیمول و کارواکرول آویشن است که این ترکیبات اثرات مثبتی بر سیستم گوارشی دارند و همچنین باعث افزایش فعالیت لیپاز و آمیلاز پانکراس و هضم پروتئین، چربی و سلولز می‌شوند[۱۱۸ و ۷۴].گزارشات متعددی در رابطه با بهبود افزایش وزن در اثر افزودن پروبیوتیک و پری‌بیوتیک به جیره جوجه‌های گوشتی وجود دارد [۱۴۵ و۱۴۲و ۱۷۴]. بنظر میرسد سین‌بیوتیک از طریق بهبود استفاده از پروتئین، چربی، ویتامین و مواد معدنی، افزایش عمل پپسین در هنگام کمبود اسید کلریدریک، افزایش و تقویت بتاگالاکتوسیداز و تخمیر لاکتوز،‌ سنتز برخی ویتامینها، متعادل نمودن اعمال و وظایف روده و بهبود حرکات روده باعث تقویت و تحریک رشد و سلامتی به واسطه در دسترس قرار گرفتن آسانتر مواد مغذی میشوند [۱۵۵]. عصاره دارچین و آویشن سیستم هضم را در طیور تحریک و عملکرد کبد را بهبود و درصد آنزیمهای هضم کننده در طیور را افزایش می‌دهد [۴۹]. اثرات عصارههای گیاهی ممکن است به دلیل راندمان بالاتر در استفاده از خوراک باشد که در نهایت رشد را تسریع میبخشد. شواهد حاکی بر این است که گیاهان، گونهها و عصارههای گیاهی متفاوت دارای ویژگی تحریککنندگی در هضم بوده و دارای اثرات ضدمیکروبی میباشند [۱۲۸]. به نظر می‌رسد اسانسهای گیاهی از طریق محدود کردن رشد میکروارگانیسمهای مضر باعث بهبود رشد و افزایش وزن می‌شوند [۱۶۰]. گزارش شده است ترکیبات عصاره گیاه آویشن نظیر تیمول و کارواکرول در جوجههای گوشتی با تحریک ترشح غدد بزاقی و افزایش فعالیت آنزیمهای پانکراس (مثل آمیلاز، لیپاز، تریپسین و کیموتریپسین) و آنزیمهای مخاط روده و تنظیم ترشح صفرا عمل هضم را بهبود میبخشند [۱۵۸]. گزارشهای زیادی وجود دارند که نشان میدهند مکملها یا عصاره‌های گیاهی میتوانند رشد را در جوجههای گوشتی تحریک کنند [۱۱۸و ۷۲ و ۹۶]. به نظرمیرسد که افزودنیهای گیاهی با بهبود فلور میکروبی روده و کاهش رقابت برای مواد مغذی بین میزبان و میکرواورگانیسمهای روده تأثیر خود را بر افزایش وزن بدن و بهبود ضریب تبدیل خوراک اعمال کنند. اکثر روغن‌های فرار استخراج شده از گیاهان شامل مخلوطی از هیدروکربن‌ها و ترکیبات اکسیژنه نظیر الکل، استر، آلدئید و کتون و درصد کمی از ترکیبات غیر فرار شامل پارافین و موم‌ها هستند. شواهدی مبنی بر وجود خاصیت تحریک کنندگی اشتها و ضد میکروبی در برخی از این ترکیبات می‌باشد که ممکن است باعث بهبود عملکرد پرنده شوند [۴۸ و ۵۹].اشتهای پرنده احتمالا از طریق ترشح آنزیم‌ها،‌ تنظیم فلور میکروبی و کمک به حفظ سلامت عمومی تحریک می‌شود [۱۱۶ و ۱۱۷ و ۱۹۱].

جدول ۴-۳- مقایسه گروهی تیمارهای آزمایشی مربوط به افزایش وزن
مقایسه درجه آزادی میانگین مربعات افزایش وزن۱۰-۱ میانگین مربعات افزایش وزن ۲۸-۱۱ میانگین مربعات افزایش وزن ۴۲-۲۹ میانگین مربعات افزایش وزن ۴۲-۰
شاهد/ افزودنی ۱ ۹۹۲/۱۹۶ ۵۰/۹۰۷ ۱۰/۱۰۱۲ ۶۸/۲۲۹۴
سین بیوتیک/سطوح مختلف آویشن و گل گاوزبان ۱ ۱۸۴/۲۳۴ ***۵۲/۷۰۳۹۶
دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir