نَصّ: ر.ک ص۱۳/ س۹٫
لایزال طایفه … : پیوسته طایفه‌ای از امت من یاری می‌گردند و ضرری به آنها نمی‌رسد از خواری آنها تا روز قیامت (معجم احادیث المهدی، جلد۱، س۲۸۱)
تَدارُک: مصدر عربی، رأی خطا را به صواب جبران کردن. (لغ)
صَلاح: اسم مصدر عربی، اصلاح کردن، درست کردن. به سامان کردن. (لغ)
حارث: ر.ک ص۹۴/ س۵٫
مصلح فی الارض: اصلاح‌گر در زمین.
لَوث: اسم عربی، بدی. (منتهی)
طعن: ر.ک ص۱۰۴/ س۲۲٫
قَدح: مصدر عربی، طعن کردن در نسبت کسی. (لغ)
فُجّار: صفت عربی، ج فاجر، بدکاران. (لغ)
دامن عصمت: ر.ک ص۱۰۵/ س۱۱٫
عِترَت: اسم عربی، خویشاوندان و اقارب. (لغ)
زاهِرَه: صفت عربی، مؤنث زاهر، روشن، نورانی. (لغ)
مَناقِب: اسم عربی، جِ منقبت، خصال نیک، سجایای پسندیده. (لغ)
باهِرَه: صفت عربی، تأنیث باهر، روشن، تابناک. (لغ)
شمشیر آبدار: ر.ک ص۱۰۴/س۱۸٫ تیغ آبدار.
گردن همّت: اضافه اقترانی.
دست فرمان: اضافه اقترانی.
ذِمَّت: اسم عربی، گردن. (لغ)
هر آینه: ر.ک ص۳۷/ س۱۶٫
لسان نبوت : زبان پیامبر که بر صاحب آن (پیامبر) برترین صلوات و سلامها باد.
نصرت: ر.ک ص۹۷/ س۳٫
فَرض: اسم عربی، فرموده و واجب کرده خدای عزوجل بر بندگان. (لغ)
انفروا اخفافا و  : آیه ۴۱ سوره توبه، سبکبار و گرانبار، بسیج شوید و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کنید. اگر بدانید، این برای شما بهتر است.
نُفوس: اسم عربی، ج نفس، تن. (لغ)
اِسعاد: مصدر عربی، یاوری، مساعدت. (لغ)
ثاقِب: صفت عربی، نافذ. (لغ)
مقاتله: ر.ک ص۴۵/ س۲٫ غزا: ر.ک ص۱۶/ س۱٫
همگنان: ر.ک ص۹۰/ س۲۱٫
تَعَلُّل: مصدر عربی، روزگار گذاشتن و به چیزی بهانه کردن. (لغ) وقت گذرانی و معطل کردن.
فتوح: ر.ک ص۱۰۴/ س۹٫
غَنایم: اسم عربی، ج غنیمت، اموالی که مسلمانان در جهاد با کفار حربی به دست آورند. (لغ)
اُجور: اسم عربی، ج اَجر، پاداش عمل. (لغ)
عَظایم: صفت عربی، ج عظیمه، سختی و بلای سخت. (لغ)
سر استنکاف: اضافه اقترانی.
استنکاف: مصدر عربی، امتناع کردن، نه گفتن. (منتهی)
اِخبار: ر.ک ص۹۵/ س۲۰٫
فی الحقیقه: قید مرکب عربی، در حقیقت.
قزل قلباق: ر.ک ص۱۰۴/ س۱۷٫

برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.