مَکَرّ: اسم عربی، حرب جای، میدان جنگ . جای کارزار. (لغ)
مغفرت مکرّ: آنکه جایگاه آمرزیده شدن و بخشش گناهانش در میدان جنگ باشد.
مُتَّصِف: صفت عربی، ستوده وصف شده. (لغ)
ناجیه: اسم فاعل، مونث ناجی، نجات یابنده، خلاص شونده. (معین)
مَخافات: مصدر عربی، ج مخافت خوف و ترسیدن. (لغ)
هر کس را: همه کس را
باغیان: صفت عربی، ج باغی، نافرمان. (منتهی)
رایَت: اسم عربی، علامت، بیرق، درفش، لوا. (لغ)
رایتِ ظَفَر: اضافه ی تشبیهی.
مَصاف: اسم عربی، میدان های جنگ، رزمگاه. (لغ)
رِجالِ سبعه: هفت مردان. یعنی۱- امام عادل،۲-جوانی که نشو و نما در عبادت الله تعالی کرده۳- مردی که دل او همچو قندیل آویخته در مساجد باشد، ۴-مردی که بخواند او را زنی صاحب جمال …..پس … بگوید:من از خداوند تعالی ترسانم و…، ۵-مردی باشد که او را با مرد دیگر محبت فی الله باشد، ۶-مردی که چون خلوت ذکری با محبوب حقیقی یابد …جوی اشک از دیده خونبار ریزد،۷- مردی که صدقه دهد و پوشیده دارد آن را تا به غایتی که دست چپ او نداند آنچه صدقه می کند دست راست.
فَزَعِ اَکبر: اسم خاص، کنایت از قیامت. (لغ)
نَشر: اسم عربی، پراکندگی، گستردگی و انتشار. (لغ)
ربّانی: صفت نسبی عربی، خدایی، ایزدی. (لغ)
قضاء: اسم عربی،(اصطلاح عباداتی فقه)، در عبادتی استعمال شودکه در خارج وقت محدود شرعی آن به جا آورده شود. (لغ)
مَندوبات: صفت عربی، ج مندوبه، مستحب. (منتهی)
مُراقبت: اسم مصدر عربی، در اصطلح عرفا، مراقبت نگاه داشتن دل است از بدی ها، حراست و نگهبانی. (لغ)
عمارت: مصدر عربی، آباد کردن. (لغ)
خانه ی گل: خانه ی گلی. خانه دنیایی .
هوای عمارت خانه ی گل را گذاشته: هوس آباد کردن خانه های دنیایی را رها کرده.
گذاشته: نعت مفعولی، صفت مفعولی از گذاشتن، رها کردن، ترک کردن . (لغ)
قندیل: اسم معرب، چراغ (لغ)
قندیل دل: اضافه تشبیهی
راکع: صفت عربی، در حالت رکوع رونده (لغ)
ساجد: صفت عربی، سر بر زمین نهنده (لغ)
دل آویز: صفت مرکب، دل آویخته، عاشق (لغ)
زیت: اسم عربی، روغن (لغ)
زیت طلب: اضافه تشبیهی
مصباح: اسم عربی، چراغ (لغ)
یکاد زیتها…، : قسمتی از آیه ۳۵ سوره نور، نزدیک است که روغنش- هر چند بدان آتشی نرسیده باشد- روشنی بخشد.
مشکوه : اسم عربی، چراغدان (لغ)
مشکوه ضمیر: اضافه تشبیهی
نورُعلی نور: قسمتی از آیه ۳۵ سوره نور، روشنی بر روی روشنی است (لغ)
وَقید: اسم عربی، هیزم (لغ)
وقید توحید: اضافه استعاری
در این قسمت، کلمات قندیل، مصباح، مشکوه، نور، وقید و زیت، دارای آرایه مراعات نظیر هستند
مراقب: ر. ک ص ۳۴/ ص۱۸
دلال: اسم عربی، ناز (لغ)
مجازی: صفت نسبی، منسوب به مجاز یعنی غیر حقیقی .