۲-۹٫ نقش کارآفرینی در گردشگری
نقش کارآفرینی در گردشگری به مدت زیادی نادیده گرفته شده بود. اما می توان گفت کارآفرینی در گردشگری به معنای به کارگیری خلاقیت و نوآوری در فعالیتهای مربوط به گردشگری میباشد. از جمله کاربردهای کارآفرینی در صنعت گردشگری عبارتند از:
پرشدن خلاءها و شکافهای بازار، یعنی باتوجه به دگرگونی شرایط بازارکار و فراهم شدن فرصتهای تازه، تصمیمهای تازهای گرفته میشود.
دگرگونی ارزشها و تحول ماهیت آنها و بوجود آوردن ارزشهای تازه در گردشگری
افزایش سود و سرمایه، سرمایهگذاران و تأمین رفاه بخش گردشگری و در نهایت رفاه اجتماعی
بارورشدن خلاقیتها، ترغیب به نوآوری و توسعهی آن، افزایش اعتماد به نفس، ایجاد و توسعهی فرآیندها، ثروت در بخش گردشگری و در نهایت رفاه اجتماعی
گذار از رکوداقتصادی، جبران عقب ماندگیهای اقتصادی و آسان شدن روند رشد و توسعهی کشور
جلوگیری از پسروی اقتصاد به هنگام بحران و نا توانی بخشهای اقتصادی در ایجاد اشتغال
توسعهی فرهنگی و رفع ناهنجاریهای اجتماعی بموجب ارتباط با گردشگران مختلف
توسعهی گردشگری داخلی و خارجی و جذب ارز برای کشور
بالارفتن شهرت و جایگاه کارآفرین و ایجاد ارزش فردی و اجتماعی
دامنهی تأثیرات کارآفرینی بر بخش گردشگری بسیار وسیع است. برخی از این تأثیرات عبارتند از:
اشتغالزایی
رشد فرهنگی
ترغیب و تشویق سرمایهگذاری
سازماندهی و استفاده اثربخش از منایع
رشد اقتصادی
بهبود کیفیت زندگی
۲-۱۰٫ نقش گردشگری در کارآفرینی
یکی از شاخههای مؤثر در اشتغالزایی و کارآفرینی، صنعت گردشگری است. زیرا گردشگران دارای فرهنگهای مختلف، نیاز، سلایق و خصوصیاتی هستند که مقصد گردشگری باید برای ارائهی خدمات گردشگری و معرفی فرهنگ خود، به گونهای خود را با فرهنگ مهمان مطابقت دهد که جذابیت و اصالت فرهنگ خود را بهصورت واقعی، کامل و هنرمندانه به گردشگر علاقهمند منتقل کند. با توجه به اینکه گردشگری یک صنعت خدماتی است، میتواند نقش بهسزایی در اشتغالزایی ایفا کند. در مجموع پنج نوع اشتغال نیروی انسانی در صنعت گردشگری قابل تفکیک است: (پاپلی، یزدی،۱۳۸۶)
اشتغال مربوط به زیرساختها، فرودگاه، جاده، امنیت و بهداشت
اشتغال اولیه که عمدتاً شامل فعالیتهای است که برای فراهم آوردن زمینه قبل از انجام سفر یا در حین مسافرت صورت میپذیرد. فعالیت مؤسسات گردشگری و اطلاعرسانی حمل و نقل بین مبدأ و مقصد از این نوع است.
اشتغال در زمینهی تأمین نیازها که سهم عمدهای از اشتغال در فعالیتهای گردشگری را شامل میشود و فعالیتهایی را در برمیگیرد که بهطور مستقیم نیازهای روزمرهی گردشگر را تا زمانی که در مقصد است برطرف میسازد. این نوع اشتغال دامنهی وسیعی از فعالیتها را در زمینه حمل و نقل، هتلداری، رستورانها، ارائه خدمات تفریحی و ورزشی در بر میگیرد.
اشتغال نرمافزاری که ممکن است گردشگر به طور مستقیم با آن سروکار نداشته باشد. مانند خدمات بیمه، بانکداری و …
اشتغال غیرمستقیم که معمولاً با فعالیتهای تولیدی جنبی مرتبط است و همزمان با سرمایهگذاری در صنعت گردشگری فراهم میآید.
بنابراین میتوان دریافت گردشگری و کارآفرینی باهم رایطهای دوسویه دارند.
۲-۱۱٫ تحقیقات پیشین
۲-۱۱-۱ تحقیقات داخلی
دادورخانی و همکاران(۱۳۹۰) تحلیل “نقش گردشگری در توسعه ی ویژگی های کارآفرینانه و گرایش به کارآفرینی در بین جوانان روستای در روستای کندوان و اسکندان شهرستان اسکو” را مورد بررسی قرار داده اند که طبق نتایج بدست آمده از این تحقیق نشان می دهد کشور ایران بستر بسیار مناسبی جهت برنامه ریزی انواع گردشگری می باشد و اما با توجه به اینکه ایران در زمان حال یکی از چند کشور محدودی است که امر کوچ و کوچندگی چون زمان های دور در آن جریان دارد و هنوز عشایر ایرانی سنت های خویش را چون روزگاران پیشین برپا می دارند می تواند محمل بسیار مناسبی برای برنامه ریزی توریست عشایری باشد. در این راستا پیشنهاد می شود تا برنامهریزی دقیق توریسم عشایری به عنوان گامی بلند در راستای کارآفرینی در مناطق عشایری انجام شود.
یافتههای پژوهش اربابیان و همکاران(۱۳۹۳) با عنوان “اثر گردشگری در توسعهی کارآفرینی” حاکی از اثرگذاری پدیدهی گردشگری بینالملل از یک سو و گسترش روابط تجاری از سوی دیگر برسطح کارآفرینی کشور است.، همچنین بیان میدارد متغیرهای آموزش، آزادی اقتصادی، سرمایهگذاری مستقیم خارجی و نرخ بیکاری بهطور معناداری کارآفرینی را در کشورها متحول کرده است.
کرکه آبادی و حسینی (۱۳۹۱) در پژوهشی تحت عنوان “برنامه ریزی کارآفرینی گردشگری روستائی شهرستان مهدی شهر در راستای توسعه پایدار” گردشگری را یکی از صنایعی معرفی میکنند که به سرعت در حال رشد است. آندو معتقدند با رشد و رونق گردشگری تقاضاهای جدید پیش می آید و میزان تقاضا نسبت به کالاها، خدمات و امکانات موجود افزایش مییابد. این امر، محیط ایجاد کسب و کارهای جدید را فراهم کرده و موجب افزایش روحیه ی کارآفرینی در بین روستاییان می شود و همچنین منجر به افزایش سرمایه گذاری و ایجاد بنگاه های جدید اقتصادی در مناطق روستایی می شود. بنابراین، رونق گردشگری محیط روستا را از نظر اقتصادی، به محیطی پویا تبدیل می کند و در واقع، محیط روستا به محیطی انگیزشی و محرک برای کارآفرینی تبدیل می شود. از سوی دیگر از دیدگاه آن دو رونق گردگشری موجب جلب توجه مسوولان محلی و ارگان های مختلف روستا شده و این امر باعث ایجاد گسترش زیرساخت های اولیه می شود.
ایمنی قشلاق(۱۳۸۸) نیز به” نقش کارآفرینی در توسعه پایدار گردشگری” می پرازد و بیان میدارد که با توجه به آنکه یکی از ویژگیهای کارآفرینان فرصتطلبی می باشد و این از وظایف دولتهاست که با ایجاد و توسعه زیرساختها این فرصت را برای اجرای ایده های کارآفرینی بوجود بیاورند و با بسته های حمایتی نظیر معافیت مالیاتی، بیمه ای ، اعطای تسهیلات کم بهره و در مواقعی بلاعوض و همچنین تسهیل در امر ارائه مجوزهای مربوطه آنان را در شکوفا شدن ایدههایشان کمک نماید. با توجه به کاهش کشاورزی ، مهاجرت مردم و تنوع فعالیتهای گردشگری به دلیل رشد روزافزون گردشگری و افزایش تقاضاهای جدید، انواع گردشگری پایدار نیاز به توسعه کارآفرینی در گردشگری روستایی احساس می شود.
نتایج حاصل از پژوهش ضرغام بروجنی و توحیدلو(۱۳۹۰) تحت عنوان” الگوی مدیریت اثربخش گردشگری- مورد مطالعه: مقصد مذهبی مشهد” ،حاکی از آن است که در بخش گردشگری مشهد در سطح کلان نیاز به همکاری نیروهای مجرب با تحصیلات بالاتر دارد.
در پژوهش عزیزی و همکاران(۱۳۹۱) که به “بررسی الگوی عوامل فردی و اجتماعی مژثر بر تشخیص فرصتهای کارآفرینانه” پرداخته شده است، فرضیههای رابطهی بین خلاقیت کارآفرینی، خودکارآمدی کارآفرینی،پیوندهای ضعیف اجتماعی بر هوشیاری کارآفرینانه و رابطهی هوشیاری کارآفرینانه و تشخیص فرصتهای کارآفرینانه تایید شده است.
شفیعیان و همکاران به” شناسایی و اولویت بندی فرصتهای خرد گردشگری مذهبی داخلی شهر مشهد(۱۳۹۱)” پرداخته اند. در آن پژوهش عوامل گردشگری مذهبی از طریق مصاحبه با فعالان صنعت گردشگری مشخص شد و مؤلفههای آن به چهار عامل سفر، مقصد، مذهبی و نوآورانه دسته بندی شدند. در عامل سفر ۹ مؤلفه در عامل مقصد ۱۱ مؤلفه فرصت، در عامل مذهبی ۱۳ مؤلفه فرصت و در عامل نوآورانه ۱۶ مؤلفه فرصت تعیین گردید. این پژوهش حاکی از ناکارا بودن بازار در تآمین نیازهای مشتریان، افزاریش انتظارات گردشگران مذهبی و رضایت کمتر ایشان از وضعیت موجود است. در این پژوهش عامل مؤلفههای خاص مذهبی در سال ۹۱ از رتبه ی دوم به رتبهی چهارم تنزل پیدا کرده و فرصتهای کم ارزشتری را نسبت به دیگر جاذبه ها به خود اختصاص داده اند.
پژوهش کریمزاده و همکاران(۱۳۹۳) با عنوان” شناسایی عوامل مؤثر در ایجاد فرصتهای کارآفرینی در بخش گردشگری نواحی روستایی”
قلیپور و کرامتی(۱۳۸۸) در پژوهش خود تحت عنوان” نقش دانش سابق کارآفرین بر تشخیص فرصت کارآفرینانه” بیان میکند که با اینکه عوامل متعددی در خصوص عوامل مؤثر بر تشخیص فرصت کارآفرینی شناسایی شده که درمیان آنها، نقش دانش سابق کارآفرین از اهمیت بیشتری برخوردار بوده و در بیشتر تحقیقات نظری و تجربی از آن حمایت شده است. آنها در پژوهش خود نشان میدهند که موجودی دانش به تنهایی اثر مستقیم بر تشخیص فرصت ندارد، بلکه با تقویت ساختار شناختی کارآفرین به تشخیص فرصت کمک میکند.به این معنا که دانش سابق فرد، ظرفیت و الگوی ذهنی برای کارآفرین ایجاد می کند که موجب میشود تا آنها اطلاعات جدید را جذب کرده و در نتیجه، در تولید ایده و تشخیص فرصت به آنها کمک کند.
۲-۱۱-۲٫ تحقیقات خارجی
در پژوهشی که توسط جعفر[۴۷] و همکاران (۲۰۱۱) با عنوان “کارآفرینی در صنعت گردشگری:در کشورهای در حال توسعه” صورت گرفت نشان داد که آموزش کارآفرینی و توجه به آن می تواند به بقاء هتلهای کوچک حتی با ۵۰ تخت کمک و به این ترتیب با حفظ کسب و کار گردشگری رونق خود را حفظ می کند.
در پژوهشی که توسط جعفر و همکاران (۲۰۱۵) در مورد ” رشد گردشگری و کارآفرینی: تحلیل تجربی توسعه مناطق کوهستانی” صورت گرفت، نتایج به دست آمده نشان می‌دهد عواملی مانند تغییرات آب و هوایی زیاد، عدم آگاهی در مورد روند فرصتهای گردشگری، فقدان مهارتهای بازاریابی گردشگری، دانش محدود در مورد چگونگی شروع یک کسب و کار و رضایت از کار فعلی، موانع اصلی توسعهی کسب و کار در مناطق مورد مطالعهی پژوهشگران می باشد.

دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir