مواجه با علوم انسانی موجود
ارزیابی و بررسی میزان تأثیرپذیری نظریه های از پیش فرض ها و مبانی اندیشه
تبیین مبانی فلسفی (علت غایی و علت فاعلی) نظریه ها
بررسی میزان تأثیرپذیری نظریه از مبانی فرهنگی و نگرشی
استخراج مفاهیم پایه و اصلی
بررسی میزان تأثیرپذیری نظریه از تعریف مفاهیم
تبین و تعریف مفاهیم پایه نظریه ها با تأکید بر منابع دینی
بررسی نظریه های موجود و دسته بندی آنها براساس مراحل قبل در دو دسته همگرا و غیر همگرا
القاء نگرش انتقادی در حوزه علوم انسانی و اجتماعی در میان کنشگران علوم انسانی
سیاست های حمایتی و تشویقی
فرهنگ سازی در نظام آموزش عالی
تبیین نظریه های همگرا در چهارچوب ادبیات دینی
نقد نظریه های غیرهمگرا و نظریه پردازی معکوس و جاگزینی آن با نظریه های متناظر
ه
تدوین علم دینی و تأسیس رشته های جدید در آموزش عالی
سیاست گذاری در نظام آموزش عالی در راستای تقویت رشته ها و بسط مفاهیم
نهضت نقد
نهضت ترجمه
نهضت نظریه پردازی
عومل غیر معرفتی در ایجاد دانشگاه اسلامی- ایرانی
اصلی ترین نقش و کارکرد دانشگاه اسلامی- ایرانی تربیت اسلامی و تولید علم اسلامی (دینی) می باشد که در صورتیکه این دو نقش به خوبی ایجاد شود در سایر عوامل ایجاد کننده دانشگاه اسلامی- ایرانی بسیار مؤثر خواهد بود.
اساتید
اساتید، رکنی مهم در فرآیند تعلیم و تربیت هستند. گذشته از تخصص و مهارت علمی که لازمه امر تعلیم است، معلم می بایست از شخصیت اخلاقی نیز برخوردار باشد. این مسئله اهمیت خاصی در ایجاد فضای تربیتی دارد. اهمیت بُعد اخلاقی استاد در کنار علم او به اندازه ای است که در روایات اسلامی، عالمان فاسد و غیر مهذب همواره مورد مذمت قرار گرفته اند
«زنهار از علمای نابکار که آنان مایه فریب هر فریب خورده ای هستند». (مجلسی ۱۴۰۴، ج ۱: ۲۰۷) به (نقل از اکبری و شکرانی- ۱۳۸۷، ص ۲۲۹)
« پیامبر خدا(ص) در پاسخ به پرسش از بدترین مردم فرمود: علمای فاسد»(مجلسی۱۴۰۴، ج۷۴: ۱۴۰)
به نظر می رسد اساتید دانشگاه نیازمند دارا بودن حداقلی از ارزشهای اخلاقی هستند که با مراجعه به متون دینی می توان برخی از مهمترین آ؛نها را چنین برشمرد.
یک. نرمی و مدارا
« اگر مردم را خوب آموزش دهی و با آنان درشتی و بدرفتاری نکنی و از تعلیمشان به ستوه نیایی، خداوند از فضل خود بر دانش تو بیفزاید».( مجلسی ۱۴۰۴، ج ۲: ۶۲)
«با کسی که به او علم می آموزید نرم و ملایم باشید». (مجلسی ۱۴۰۴، ج ۲: ۶۲)
دو. تواضع با دانشجویان
« با کسی که به او دانش می آموزید فروتن باشید و از علمای متکبر مباشید». (آمدی ۱۳۶۶: ۲۴۹)
سه. نگاه یکسان به دانشجویان
« مردمی که برای آموختن علم نزد تو می آیند باید در نظرت یکسان باشند.( مجلسی ۱۴۰۴، ج ۲: ۶۲)».
« پیامبر اکرم(ص) نگاهش را بین اصحابش تقسیم می کرد پس به این و آن به طور مساوی نگاه می نمود».(حرّ عاملی ۱۴۰۹، ج ۲: ۱۴۳) (به نقل از همان)
چهار. عدم تفاخر بر دانشجویان
« هر که بگوید من دانا هستم پس همانا او نادان است ».( مجلسی ۱۴۰۴، ج: ۴۹)
« عالم، عالم نیست مگر آنگاه که به بالاتر از خود رشک نورزد و پایین تر از خود را کوچک نشمارد». (آمدی، ۱۳۶۶، ص ۴۸)
پنج. عدم مضایقه علم

منبع فایل کامل این پایان نامه این سایت pipaf.ir است