منابع و ماخذ تحقیق : تجارت بین الملل

تجاری به هر وسیله، که در برگیرنده قابل رویت و غیرقابل رویت نیز می شود. در کنوانسیون تریپس، ثبت علائم بویایی، نامرئی و شنیداری و سایر موارد غیر قابل رویت بودن علائم تجاری را پذیرفته واز آنجایی که ثبت آن کمی با مشکل روبرو می باشد با گذاشتن شرط برای قابل رویت بودن علائم تجاری توسط متعاهدین را بلامانع اعلام نموده است.
در بند 1 ماده 15 آمده است: اعضا به عنوان شرطی برای ثبت می‌توانند بخواهند که علائم ازلحاظ بصری قابل مشاهده باشند. کنوانسیون پاریس در خصوص ثبت علائم غیر قابل رویت شرطی را وضع ننموده و سوکت اختیار کرده و به نوعی آنرا نه مجاز دانسته و نه ممنوع کرده است. و همچنین در بند 3 این ماده آمده است: اعضا می‌توانند قابلیت ثبت را به استعمال علامت مربوط سازند. البته استفاده عملی از یک علامت تجاری شرطی برای درخواست ثبت به شمار نخواهد آمد. یک درخواست را نمی‌توان صرفاً به این جهت رد کرد که استفاده منظور نظر، قبل از انقضای مدت سه ساله پس از تاریخ  تقاضا، صورت نگرفته است.
بنابراین کنوانسیون تریپس علاوه بر قابل رویت بودن علائم تجاری، حق رزرو علائم تجاری را تایید و گذاشتن شرطی توسط متعاهدیدن را در استعمال و کاربرد علامت درزمان درخواست ثبت علائم را پذیرفته است. در قوانین ایالات متحده امریکا نیزهمچون ایران، حق رزرو مورد پذیرش واقع نشده و در ادامه تعریف علامت تجاری در ماده 1127 آمده است:
علامت تجاری. این اصطلاح علامت تجاری شامل هر کلمه، نام، نماد، یا وسیله، و یا هر ترکیبی از آن ها:
1. استفاده شده توسط یک فرد
2. که یک فرد دارای یک قصد جدی برای استفاده در تجارت ، ثبت نام می کند.
به طور سنتی، استفاده حقوق علامت تجاری پیش تر به استفاده از آن منوط بود، اما از سال 1988 نیت واقعی طرف برای استفاده از یک علامت برای ثبت علامت تجاری اعمال می شود. متقاضی باید قصد استفاده از علامت در تجارت داشته و باید قصد انجام این کار را به منظور فروش محصول بیان، نه فقط برای رزرو حقوق برای استفاده در آینده.
ثبت نام با درخواست کاربردی آن به ماموریا نماینده ثبت اختراع و علائم تجاری دراداره ثبت اختراع و علائم تجاری آغاز می شود. ثبت نام یک علامت بدان معنی است که دیگران بدانند که علامت دارای مالک بوده و محافظت می شود. به خودی خود، ثبت نام انجام شده خود دال براثبات مالکیت داشته و آن ثبت نام معتبر است.
3-1-1-3 بند سوم: مدارک مورد نیاز برای ثبت
الف: ایران
مدارکی که جهت ثبت علائم تجاری در ایران مورد نیاز می باشد بشرح ذیل بوده، که البته مدارک هویتی اشخاص حقیقی یا حقوقی را نیز باید به آن اضافه نمود.
1. اظهارنامه: اظهارنامه یا درخواست ثبت علامت تجاری تحت فرم مخصوصی است که باید از طرف متقاضی تحویل اداره مالکیت صنعتی نمود. ماده 105 آیین نامه قانون ثبت اختراعات، طرح صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386
“ثبت علامت مستلزم تسلیم اظهارنامه به مرجع ثبت است.”
و همچنین در ماده 33 قانون ثبت اختراعات، طرح صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386 آمده است:
“اظهارنامه ثبت علامت به همراه نمونه علامت و فهرست کالاها یا خدماتی که ثبت علامت برای آن ها درخواست شده و براساس طبقه بندی قابل اجراء یا طبقه بندی بین المللی باشد، به اداره مالکیت صنعتی تسلیم می شود. پرداخت هزینه های ثبت علامت برعهده متقاضی است.”
2. نمونه علامت: نمونه علامت مورد درخواست همراه با اظهارنامه باید ارائه شود، که در بندهای 4 و 5 از ماده 108 آیین نامه ذکر گردیده است.
4. الصاق نمونه ای از علامت در کادر مربوط
5. توصیف و تعیین اجزاء علامت و تعیین حروف مشخص در صورتی که علامت مورد درخواست ثبت مشتمل بر حروف خاص باشد؛”
6. فهرست کالا یا خدمات
در بند 6 ماده 108 آیین نامه در خصوص ذکر فهرست آمده است:
“ذکر کالاها و خدماتی که علامت برای تشخیص آن ها به کار می رود، با تعیین طبقه یا طبقات درخواست شده طبق طبقه بندی بین المللی”
ارائه مدارک دال بر فعالیت تولیدی یا خدماتی: ارائه پروانه بهره برداری یا مجوز تولید یا پروانه کسب برابر اصل شده یا نامه ایی از واحد یا صنف مربوطه مبنی بر ارائه خدمات جهت ارائه ثبت علائم تجاری که در بند 5 ماده 111 آیین نامه آمده است: “ارائه مدارک دال بر فعالیت در حوزه ذیربط بنابه تشخیص مرجع ثبت”
ارائه کارت بازرگانی: کارت بازرگانی بنام شخص دارنده جواز (در صورتیکه علامت مورد نظر لاتین و یا غیر فارسی باشد)
استفاده از حق تقدم: درصورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج ازکشوراز مزایای حق تقدم(حداکثر6 ماه) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15روز از آن تاریخ تسلیم کنند. که این اظهارنامه ملی یا منطقه ای یا بین المللی که به استناد ماده 9 قانون، در هر کشور یا برای هر کشور عضو کنوانسیون مذکور تسلیم گردیده درخواست حق تقدم را ادعا کند، که در ماده 112 آیین نامه بیان گردیده: “در صورتی که متقاضی طبق ماده ۹ قانون درخواست حق تقدم کرده باشد، هنگام تقاضای ثبت علامت باید درخواست خود را به همراه مدارکی که حاکی از این حق باشد، به مرجع ثبت تسلیم نماید”
پرداخت هزینه ها: برابر ماده 162 آیین نامه قانون مزبور، متقاضی موظف به پرداخت هزینه های قانونی جهت ثبت علائم تجاری می باشد: “هزینه های مقرر در جدول هزینه ها جهت انجام اقدامات لازم باید طبق مقررات قانون و این آیین نامه پرداخت گردد. در غیر این صورت مرجع ثبت از ان
جام اقدامات مربوط خودداری خواهد نمود.”
برابر تعرفه اعلام شده توسط سازمان ثبت اسناد و املاک کشور، هزینه به شرح ذیل می باشد.
هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی مبلغ000/200ریال برای اشخاص حقوقی 000/400ریال
معادل ارزی کلیه هزینه ها و تعرفه ای ثبتی علامت بر مبنای فرانک سوئیس
ب: ایالات متحده امریکا
مدارک مورد نیاز برای ثبت علامت تجاری در ایالات متحده امریکا عبارتند از:
1. درخواست (اظهارنامه): در بند a 2 ماده 1051 قانون علامت تجاری آمده است:
درخواست باید شامل مشخصات اقامتگاه متقاضی و تبعیت شهروندی، تاریخ اولین استفاده متقاضی از علامت، و همچنین تاریخ اولین استفاده متقاضی از علامت در تجارت، کالا که در ارتباط با آن علامت استفاده شده است، و یک نقاشی و طرح از علامت.”
2. نمونه علامت: همان طور که در فوق، بند a2 ماده 1051 قانون اشاره شده، یک نقاشی و طرحی از علامت مورد تقاضا، همراه با اظهارنامه باید ارائه گردد.
3. فهرست کالا یا خدمات: دربخشی از بندd 1 ماده 1051 قانون علامت تجاری آمده است:
“موضوع در خصوص بررسی و پذیرش اظهارنامه دراستفاده از، علامت باید در اداره ثبت اختراع و علائم تجاری انجام، و یک گواهی ثبت نام باید برای آن دسته از کالاها یا خدمات برشمرده شده در بیانیه یا اظهارنامه که برای استفاده ازآن علامت در زمان ثبت نام صادرشده، و اطلاع از ثبت نام باید در روزنامه رسمی اداره ثبت اختراع و علائم تجاری منتشر شود.”
4. پرداخت هزینه: در بندa ماده 1113 قانون لانهام در زمینه هزینه مربوط قابل اخذ پرداخته است:
“مسئول باید هزینه ای برای ضبط و پردازش یک برنامه کاربردی برای ثبت نام علامت تجاری یا علامتهای دیگر و برای سایرخدمات دیگر انجام شده و مواد مصرفی توسط اداره ثبت اختراع و علائم تجاری مرتبط به علائم تجاری و سایرعلائم برقرار کند.”
ج: کنوانسیون
1. کنوانسیون پاریس: با توجه به اینکه کنوانسیون پاریس، مقررات داخلی کشورهای متعهد مبداء را ناظر بر ثبت علائم تجاری می داند. بنابراین مدارک مورد نیاز نیز در ثبت علائم تجاری نیز همان مدارک مورد تایید کشور مبداء می باشد.
2. کنوانسیون تریپس: کنوانسیون تریپس نیز همچنان که قبلاُ گفته شده قسمت دوم که مربوط به ثبت علائم تجاریست را به مواد کنوانسیون ارجاع داده است، و عنوانی از مدارک مورد نیاز برای ثبت علائم نام نبرده است.
د: موافقت نامه مادرید
1. تقاضا نامه: در موافقت نامه مادرید نیز مثل کلیه کشورها، اولین مدرکی که برای ثبت علائم تجاری نام می برد، تقاضا نامه می باشد که در بند 1 ماده 3 این موافقت نامه آمده است: “هر تقاضا نامه برای ثبت بین المللی باید در فرمی که در آئین نامه تعیین می کند ارائه شود.”
در بند 1 – 1 ماده 2 پروتکل در خصوص تابعیت متقاضی آمده است: “در موردی که تقاضانامه اصلی به اداره یک کشور متعاهد تسلیم شده یا اداره مزبور، ثبت مبداء را انجام داده است، شخصی که تقاضانامه یا ثبت به نام اوست تبعه یا مقیم آن کشور متعاهد یا دارای مقر واقعی و موثر صنعتی یا تجاری در آنجا باشد.”
2. فهرست کالا یا خدمات: در بند 2 ماده 3 این موافقت نامه در خصوص نام بردن کالاها یا خدماتی می باشد که متقاضی برای آن درخواست ثبت علامت نموده است: “متقاضی باید کالاها یا خدماتی را که برای آنها حمایت از علامت درخواست شده و نیز در صورت امکان، طبقه یا طبقات مربوط را برحسب طبقه بندی موافقتنامه نیس راجع به طبقه بندی بین المللی کالاها و خدمات به منظور ثبت علائم، قید کند.”
3. ضمیمه علامت و یا رنگ مورد درخواست ثبت: در بند 3 ماده 3 نیز در خصوص رنگ و مشخصه آن می باشد که در ذیل این ماده آمده است:” اگر متقاضی رنگ را به عنوان صفت مشخصه ادعا کند، از او درخواست خواهد شد که:
مراتب را قید کند و اطلاعیه ای که در آن رنگ یا ترکیب رنگهای مورد ادعا مشخص شده است به تقاضانامه خود منضم نماید.
به تقاضانامه خود نسخه های رنگی از علامت مذکور را ضمیمه کند که به اطلاعیه هایی که از سوی دفتر بین المللی داده می شود پیوست خواهد شد. تعداد نسخه های مزبور در آیین نامه تعیین خواهد شد.
1. پرداخت هزینه: در ماده 8 این موافقت نامه در خصوص هزینه ملی، هزینه بین المللی، تقسیم وصولی های اضافی، هزینه های تبعی و هزینه های تکمیلی می پردازد که متقاضی برای تکمیل پرونده خود و جهت نشر آگهی بایستی پرداخت کند. که در بند 1 و 2 ماده 8 آمده است:
اداره کشور مبداء به صلاحدیدخود می تواند، هزینه ای ملی را که باید از مالک علامت به خاطر ثبت بین المللی یا تجدید آن مطالبه کند تعیین کرده و به نفع خود از وی وصول نماید.
ثبت علامت در دفتر بین المللی موکول به پیش پرداخت هزینه ای بین امللی شامل موارد زیر خواهد بود:
هزینه اصلی
هزینه تبعی برای هر طبقه از طبقه بندی بین المللی، بیش از سه طبقه، که کالاها یا خدمات موضوع علامت در آن طبقات جای می گیرند.
هزینه تکمیلی برای هر درخواست گسترش حمایت طبق ماده 3 ثالث.
ه: بررسی تطبیقی

ارائه مدارک مورد نیاز و شیوه بررسی برای ثبت علائم در اکثر کشورها از جمله ایران و امریکا، به طور یکسان بوده فقط در برخی از موارد از جمله، مثل ارائه کارت بازرگانی در ایران برای این که متقاضی ثابت کند که جهت تجارت بین المللی قصد ثبت علامت دارد تا بتواند علامت مورد در خواست را به صورت لاتین و غیر فارسی ارائه دهد و همچنین ارائه پروانه کار در ایران برای این می باشد که بر خلاف ایالات متحده امریکا ( که فقط با نشان دادن قصد جدی متقاضی، در استفاده از علامت تجاری مورد درخواست علامت را ثبت کند) و نیز مانند برخی کشورهای دیگر، حق رزرو علامت تجاری وجود ندارد و جهت اثبات استعمال علامت با ارائه پروانه و مدرکی که نشان دهنده کاربرد علامت بوده ضروری می نماید.
3-1-2 گفتار دوم: ثبت علائم تجاری
3-1-2-1 بند اول: ثبت علائم
در ثبت علائم تجاری به ثبت ملی یا داخلی و ثبت بین المللی پرداخته می شود.
الف: ایران

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

1. ثبت داخلی علامت: برای ثبت علائم تجاری اولین اقدام مراجعه با اداره ثبت علائم تجاری و یا سایت الکترونیکی سازمان ثبت اسناد و املاک می باشد.

سپس طبق ماده 2 آئین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات، طرحهای صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386، لازمه ثبت علامت تسلیم اظهارنامه به مرجع ذیربط می باشد و بنابراین تاریخ دقیق تسلیم اظهارنامه موجب حق تقدم فرد متقاضی با سایر متقاضیان مدعی محسوب می شود. در ماده ۱۰۶ آیینامه ق.ث.ا.ط.ع مصوبه 1386 متذکر شده است که:” اظهارنامه ثبت علامت باید در دو نسخه و در فرم مخصوص و به زبان فارسی تنظیم شده و پس از ذکر تاریخ، توسط متقاضی یا نماینده قانونی وی امضاء شود.”
و در ماده 110 آیین نامه مذکورآمده است که شخصی متقاضی ثبت چندین علامت تجاری را به طور همزمان است باید برای هریک از آن ها مطابق مقررات این آیین نامه، اظهارنامه جداگانه ای تنظیم وتسلیم نماید. سپس مدارک مورد نیاز را از جمله:
ارائه ده نمونه از علامت به صورت گرافیکی که با علامت الصاق شده روی اظهارنامه منطبق با شرایط مد نظر مرجع
در صورت سه بعدی بودن علامت، ارائه علامت به صورت نمونه های گرافیکی یا تصویر دوبعدی روی برگه منطبق با شرایط
ارائه مدارک دال بر فعالیت در حوزه ذی ربط بنابه تشخیص مرجع ثبت
ارائه درخواست حق تقدم ، همزمان با تاریخ تسلیم اظهارنامه
رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
اداره ثبت ظرف مدت 30 روز از تاریخ وصول، اظهارنامه و ضمائم، آن را از لحاظ شرایط و ضوابط شکلی و ماهوی و نیز سایر شرایط مقرر در قانون و آیین نامه مورد بررسی قرار می‌دهد. زمانی که تقاضای ثبت علامت تجاری مورد تایید اداره ثبت واقع شد، مراتب به متقاضی اعلام و وی باید ظرف مدت 30 روز( برای متقاضیان مقیم خارج از کشور 60 روز) پس از تاریخ اعلام، جهت پرداخت هزینه‌های مربوط به ثبت علامت و انتشار آگهی اقدام نموده. در صورتی که هزینه‌های مربوطه را در مهلت مقرر پرداخت ننماید، اظهارنامه باطل اعلام می شود.
در صورت رد اظهارنامه ثبت علامت مطابق ماده 121 آیین نامه مزبور و به استناد بندهای (الف) و (ب)ماده ۳۰ و ماده ۳۲ قانون، مرجع ثبت ملزم به ابلاغ دلایل رد بصورت کتبی به متقاضی است. همان طور که بیان شد و در مواد 30 و 32 قانون ث.ا.ط.ع، نیز به آن اشاره شده یکی از علل بررسی اظهارنامه ثبت علائم تجاری توسط مرجع مربوطه، به خاطر اطمینان از عدم تجاوز به حقوق دیگران در مورد علامت مورد تقاضا می باشد. و این امر سبب انتشار تقاضانامه ثبت علامت مورد نظر متقاضی جهت اطلاع عموم می گردد، که در صورت اعتراض برابر ماده 124 آیین نامه قانون اخیر اقدام می گردد:
” ماده ۱۲۴ـ هر شخصی که نسبت به تقاضای ثبت علامت اعتراض داشته باشد باید ظرف مهلت ۳۰ روز از تاریخ انتشار آگهی موضوع ماده ۱۲۰ این آیین نامه اعتراض خود را در دو نسخه مبنی بر عدم رعایت مفاد بندهای (الف) و (ب) ماده۳۰ و ماده۳۲ قانون به مرجع ثبت تسلیم نماید.
پس از ثبت اعتراض نامه، نسخه دوم آن با قید تاریخ و شماره وصول به معترض مسترد می گردد. اعتراض نامه باید همراه با دلایل و مدارک استنادی و رسید پرداخت هزینه رسیدگی به اعتراض باشد. چنانچه پس از بررسی اعتراض نامه و مدارک استنادی، تکمیل مدارک منضم به اعتراض نامه ضرورت داشته باشد، مرجع ثبت با تعیین موارد، کتباً از متقاضی می خواهد که ظرف ۳۰ روز از تاریخ ابلاغ نسبت به رفع نواقص اقدام نماید. در غیر این صورت، اعتراض نامه کان لم یکن تلقی خواهد شد.
تبصره ـ مهلت رفع نقص برای اشخاص مقیم خارج از کشور ۶۰ روز می باشد.” پس از پایان دوره اعتراض و عدم اعتراض توس اشخاص و یا محکوم نمودن معترض در مراجع ذیصلاح، مسئول مربوطه دستور ثبت اظهارنامه را صادر خواهد کرد.
1. ثبت بین المللی علامت
اولین اقدام جهت حمایت از علامت تجاری و برخورداری از حقوق مرتبط با آن، ثبت علامت در بعد داخلی و ملی طبق کنوانسیون پاریس می باشد. با نگرشی برتاریخچه این کنوانسیون در خصوص حمایت از مالکیت صنعتی در می یابیم که به منظور حمایت از علائم تجاری در سطح بین المللی به موجب کنوانسیون مزبور، صاحب علامت (شخص حقوقی یا حقیقی) می بایست به طور جداگانه تعدادی تقاضانامه را در ادارات کشورهای

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *