منابع و ماخذ تحقیق : حقوق مالکیت صنعتی

که بر این حقوق مترتب می‌گردد به طور شرط در ضمن عقد امکان‌پذیر است، اما مقاصد مهمی را که ارباب دعاوی این حقوق دارند، با شرط نمی‌توان تامین نمود. راهی که تا حدی می‌تواند بعض اغراض صحیحی را که در اعتبار این حقوق در نظر است فراهم سازد، این است که فقیه جامع الشرایط که بر حسب ولایت باید مصالح عامه را در نظر بگیرد به طور موردی نسبت به هر اختراع یا طبع یا تالیف طبع یا تقلید از آن اختراع یا تالیف را تا مدت معینی محدود سازد بدیهی است که این برنامه‌ای است که مقصود در حقوق نمی‌شده بلکه شامل مطلق مشاغل می‌گردد و کل آن در محدوده ولایت فقیه اجرا می‌شود.
گروهی دیگر بر این نحو مالکیت (مالکیت فکری و معنوی) خرده می‌گیرند به این دلیل که به رسمیت شناختن حقوق معنوی باعث می‌شود تولید‌کنندگان آثار فرهنگی و علمی بدون دریافت پول آثار خود را در اختیار جامعه قرار ندهند و از این بابت جامعه لطمه ببیند. مثلاً چنانچه اختراعی مثل برق انجام شود و مخترع آن بخواهد آن را به قیمت گزافی به دنیا عرضه کند معلوم است که بخش عمده‌ای از جامعه توانایی بهره‌مندی از آن را نخواهند داشت و شکاف بین غنی و فقیر روز به روز بیش‌تر می‌شود و این مسأله‌ای است که هرگز شارع مقدس به آن راضی نخواهد بود و مصداق آیه شریفه:
إن الذین یکتمون بما انزلنا من البینات و الهدی من بعد ما بیناه للناس فی الکتاب اولئک یلعنهم الله و یلعنهم اللاعنون (آیه 16)، هستند و پیامبر اکرم نیز فرموده‌اند: هر کس دانشی را بداند و آن را کتمان کند روز قیامت با افساری از آتش آورده می‌شود.
گفتارچهارم: تعریف مالکیت صنعتی
از حقوق های شناخته شده در حقوق بین الملل و در اکثر کشورها به خصوص کشور ما، حقوق مالکیت صنعتی است. این حقوق در ایران، با قانون ثبت علائم و اختراعات مورد حمایت قرار می گیرد و در سطح بین المللی نیز با تصویب کنوانسیون ها و موافقتنامه های مختلف مورد توجه قرار گرفته است. از مالکیت صنعتی تعریف قانونی در نظام ایران و در نظام حقوقی بسیاری از کشورهای جهان از جمله کشور مصر و فرانسه ملاحظه نمی گردد. به نظر می رسد علت خودداری قانونگذاران از تعریف قانونی مالکیت صنعتی، تنوع موضوعات آن باشد که هریک از موضوعات مالکیت صنعتی اوصاف و ویژگی های مخصوص خود را دارد و جمع کردن خصوصیات مختلف موضوعات متعدد مالکیت صنعتی در یک تعریف قانونی که بتواند جامع و مانع باشد، چندان آسان نیست و به فرض امکان نیز در عمل مشکلات فراوانی در پی خواهد داشت. شاید به همین دلیل، در کنوانسیون های بین المللی از جمله در قرارداد و کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی مورخ 20 مارس 1883 و تجدید نظرهای انجام شده در این کنوانسیون، نیز مالکیت صنعتی تعریف نشده است و بعضی از حقوق دانان هم از تعاریف مالکیت صنعتی خودداری کرده اند.
برخی از نویسندگان، حقوق مالکیت صنعتی را با تکیه بر موضوع یا بر اساس ماهیت تعریف کرده اند. به این مفهوم که مالکیت صنعتی با تکیه بر موضوع، شاخه ای از حقوق است که بر حقوق غیرمادی (معنوی) پرداخته و در بهره گیری از این موارد براعطای انحصار از قبیل امتیاز ثبت اختراع، علائم تجاری و صنعتی و غیره می پردازد. از سوی دیگر مالکیت صنعتی با توجه به ماهیت و سرشت حقوق مالکیت صنعتی عبارت است از یک شکل از مالکیت سازماندهی شده توسط قدرت عمومی(دولت) که مربوط به علائم تمایز بخش (کالاها و خدمات) و دانش و اطلاعات برای ساخت یک پدیده می باشد.
2-1-5 گفتارپنجم: اهمیت مالکیت صنعتی

از قرن 16 میلادی به بعد در قاره اروپا موضوع صنعت و تجارت و اختراعات اهمیت فزاینده ای پیدا کرد و از طرفی نیز برای حفظ آثار صنعتی و اختراعات صنعتگران و مخترعین و تشویق آنان مقرراتی بوجود آمد و با توجه به اینکه دامنه اختراعات روز به روز توسعه می یافت و صنعتگران از آن اختراعات بهره مند می شدند. لذا به تدریج در قوانین مربوط به حمایت آثار مخترعین و صنعتگران تحولاتی پدید آمد تا به حدی که امروز در تمام کشورهای اروپا، آمریکا و آسیا قوانینی برای حفظ حقوق مالکیت صنعتی و اختراعات اشخاص وضع و به اجرا گذارده شده است. چون موضوعات صنعتی و تجارتی و اختراعی تقریباً در تمام کشورهای صنعتی یکسان است قوانینی که درزمینه حمایت آثار مالکیت صنعتی وضع شده است همه تقریباً متحدالمضمون و یکنواخت می باشد باستثنای کشورهائی که در آنها اساس مالکیت خصوصی به اشتراکی و ملی، تغییر ماهیت داده است در این گونه کشورها، مقررات مخصوصی برای حقوق مالکیت صنعتی وضع شده است به طوری که زمینه تشویق دانشمندان و مخترعان فراهم و حقوق مالکیت آنان حفظ می شود.
کاربرد گسترده ای از اصطلاح صنعتی به طور واضح در کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی تنظیم شده (ماده 1 (3)): مالکیت صنعتی باید در وسیع ترین مفهوم به 5 صنعت، مالکیت صنعتی، شناخت کشاورزی و استخراج معدن و تمام محصولات ساخته شده و یا طبیعی قابل تعمیم بوده و نباید تنها برای صنعت و تجارت اعمال شود، و به همین ترتیب، برای مثال، برای شراب، دانه، برگ توتون و تنباکو، میوه، گاو، مواد معدنی، آب معدنی، آبجو، گل، و آرد مناسب باشد.
مالکیت صنعتی طیف وسیعی از اشکال، و نمونه های اصلی که در این حوزه می گنجد را در بر می گیرد. این خدمات عبارتند از اختراع ثبت شده برای حفاظت از اختراعات و طراحی های صنعتی، که خلق زیبایی شناسی، تعیین ظاهر از محصولات صنعتی می باشد. مالکیت صنعتی نیز علائم تجاری، علائم خدماتی، طرح های از مدارهای یکپارچه، نام تجاری و نامگذاری ها، و نیز نشانه های جغرافیایی و محافظت در برابر رقابت ناعادلانه را پوشش می دهد. در بخش هایی از این، آن جنبه از آفرینش فکری، هر چند وجود ندارد، به طور واضح کمتر تعریف شده است. چیزی که در این جا مهم است این است که هدف از مالکیت صنعتی به طور معمول، علائم و نشانه های انتقال اطلاعات، به ویژه به مصرف کنندگان، با توجه به محصولات و خدمات ارائه شده در بازار است. حفاظت در برابر استفاده غیر مجاز از جمله علائم به احتمال زیاد که برای گمراه کردن مصرف کنندگان به کار گرفته شده، و به طور کلی مقابله با شیوه های گمراه کننده از اهداف آن است.
با توجه به موارد فوق می توان اهمیت مالکیت صنعتی را به شرح ذیل خلاصه نمود:

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

مالکیت صنعتی وسیله ای است که تاجر یا صنعتگر می تواند بوسیله آن حمایت قانونی را برای محصول خود فراهم کند.
مالکیت صنعتی و حمایت از آن موجب اعتماد مصرف کننده به تولیدات عرضه شده به بازار می شود.

حمایت از مالکیت صنعتی سبب کسب اعتبار و رقابت سالم در بازارهای داخلی و بین المللی و نیز انتقال تکنولوژی می شود.
2-2 مبحث دوم: انواع مالکیت صنعتی
2-2-1 شاخه های مالکیت صنعتی
مالکیت صنعتی به شاخه های متعددی تقسیم می شوند که عبارتند از:
علامت تجاری و صنعتی
طرح و مدلهای صنعتی
نام تجاری
نشانه های مبداء
اسرار تجاری
طرح ساخت مدارهای یک پارچه
نمونه اشیاء مصرفی
گونه های جدید گیاهی
هر یک از شاخه های فوق دارای تمایز و افتراق های و خصایص مخصوص به خود می باشند که به اختصار در خصوص هریک از آنها توضیح خواهیم داد.
2-2-1-1 علامت تجاری و صنعتی
علائم تجاری برای حفظ حقوق کالاها و خدمات در بازار تحت نام و نمادهای شناخته شده است. علائم تجاری و نام های تجاری باید به اندازه کافی منحصر به فرد برای جلوگیری از گیج کنندگی و سردرگمی مصرف کنندگان باشد، در نتیجه نقش مهمی در کاهش هزینه های جستجوی برای مصرف کننده دارد. این حقوق شرکت را تشویق به سرمایه گذاری در شناساندن اسم و کیفیت محصول آن ها، همچنین دارندگان پروانه را وادار به حفاظت از ارزش دارایی های با فروش کالاها دارای سطح کیفیت تضمین شده می کند. اگر علائم تجاری محافظت نمی شد، شرکت های رقیب می توانستند به عنوان نسخه مجاز و قانونی مشابه تولید ات شرکت های شناخته شده کالاهای با کیفیت پایین ترعرضه کنند. این وضعیت، انگیزه های حفظ کیفیت را کاهش می داد و هزینه های جستجوی مصرف کننده را (برای دستیابی به یک کالای با کیفیت) بالا می برد. اقتصاد دانان به طور کلی بر این باورند که خطر تسلط بر بازار از طریق سوء استفاده از علائم تجاری در اقتصاد رقابتی اندک است اما این علائم می تواند در بازار در کشورها با موانع قابل توجه دیگری همراه باشد.
2-2-1-2 طرح و مدل های صنعتی
شناخت طرح های صنعتی مورد حمایت، مستلزم تبیین طرح با توجه به مولفه ها و عناصر تشکیل دهنده آن است. از آنجا که طرح صنعتی ناظر به جنبه ظاهری محصول یا تزیینات آن است ماده 1-511L قانون مالکیت فکری فرانسه، در مقام بیان طرح مورد حمایت، مقرر داشته است: ظاهر محصول یا بخشی از آن که به ویژه به وسیله خطوط، پیچ و خم و حواشی، شکل، بافت (ساختار) یا مواد به کار رفته در محصول ویژگی خاص پیدا کرده باشد، تحت عنوان طرح یا مدل می تواند مورد حمایت قرار گیرد. این اوصاف ممکن است متعلق به خود محصول یا تزئینات آن باشد. ماده 3 مصوبه شماره 6/2002 شورای اتحادیه اروپا (موسوم به مصوبه مبنا) نیز تعریفی مشابه ارائه کرده است.
در ماده 20 قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری ایران نیز طرح صنعتی این گونه آمده است: هرگونه ترکیب خطوط یا رنگ ها و هرگونه شکل سه بعدی با خطوط، رنگ ها و یا بدون آن، که ترکیب یا شکل یک فرآورده صنعتی یا محصولی از صنایع دستی را تغییر دهد.
2-2-1-3 نام تجاری
ماده 15 لایحه اصلاحی قانون تجارت، نام تجاری را چنین تعریف کرده است: نام تجارتی، اسم یا عنوانی است که نمایانگر یا مشخص کننده تاجر باشد. و همچنین در ماده 16 آن آمده است: فعالیت تحت یک نام تجاری در صورتی مجاز است که نام تجاری ثبت شده باشد. در ماده 17 لایحه نکات مهم در انتخاب نام تجاری ذکر شده اند عبارتند از: حق کپی که بر اساس آن اسم نباید موجب اشتباه با اسم تاجری دیگر شود، نباید توهم وجود شریک را القا کند، و اسم نباید خلاف نظم عمومی و اخلاق حسنه باشد و نیز در ماده 18، ثبت نام تجاری برای دارنده آن، یک حق انحصاری ایجاد می کند. نام تجاری اگر چه نام خانوادگی تاجر به عنوان نام تجاری باشد. طبق ماده 19 انتقال نام تجاری و حقوق ناشی از آن تنها به همراه انتقال مایه تجاری ممکن است. مثلاً تا وقتی شرکت فروخته نشده است، نام تجاری قابل انتقال نیست و این چنین بر می آید که نام تجاری تنها به شخصی قابل انتقال است که مایه تجاری هم به هم او منتقل شده است، که بهتر است به این نکته هم تصریح شود. نکته قابل تأمل در زمینه تعریف نام تجاری از منظر حقوقی، تمایز این تعریف بین یک علامت تجاری و یک نام تجاری است. در ماده 15 موافقت نامه تریپس که یک موافقت نامه جهانی است، در تعریف علامت تجاری آمده است: هرگونه علامت یا ترکیبی از علائم که بتوانند کالاها یا خدمات یک فعالیت را، از کالاها یا خدمات و فعالیت های دیگر متمایز گردانند، علامت های تجاری به شمار می آیند. به طور کلی می توان گفت از منظر حقوقی، نام تجاری عبارت است از «اسم یا نشانه ای که بنگاه تجاری را مشخص می کند».
2-2-1-4 نشانه های مبداء (جغرافیایی)
ماده 1 قانون حمایت از نشانه‌های جغرافیایی، نشانه جغرافیایی را این گونه تعریف می کند:
نشانه جغرافیایی نشانه ای است که مبدا کالایی را به قلمرو، منطقه یا ناحیه ای ازکشور منتسب می سازد، مشروط بر این که کیفیت و مرغوبیت، شهرت یا سایر خصوصیات کالا اساسا قابل انتساب به مبدا جغرافیایی آن باشد. بنابراین نشانه جغرافیایی علامتی است روی کالاهایی که منشأ جغرافیایی خاصی دارند و به سبب آن محل منشأ دارای کیفیت یا شهرتی می باشند.
معمولاُ نشانه جغرافیایی عبارت است از نام منشاء همان کالا. این که علامتی به عنوان نشانه جغرافیایی به کار رود بستگی به ادراک مصرف ‌کننده و قانون آن کشور دارد. استفاده از نشانه‌ها ی جغرافیایی در مورد محصولات کشاورزی کاربرد بسیاری دارد، البته این بدین معنا نیست که استفاده از نشانه‌های جغ
رافیایی محدود به محصولات کشاورزی است. به عنوان مثال از نشانه های جغرافیایی می توان به ساعت سوئیس، پنیر لیقوان تبریز، چاقوی زنجان و… نام برد.
2-2-1-5 اسرار تجارتی
اسرار تجاری می تواند شامل هر فرمول، الگو، مهارت عینی، ایده، فرایند یا اطلاعات منسجمی باشد که اولاُ برای صاحب آن در بازار مزیت رقابتی فراهم می کند و ثانیاُ با آن اطلاعات به عنوان اطلاعات محرمانه به گونه ای رفتار شود که به صورت متعارف می توان انتظار داشت. از این که عموم مردم یا رقبای از آن آگاه شوند ممانعت شود و همچنین از به دست آوردن غیر قانونی یا دزدیده شدن (دستبرد به) آن ها جلوگیری به عمل آید. برای حمایت از اسرار تجاری، این اسرار در جایی ثبت نمی شوند بلکه بایستی از سوی صاحب آن به صورت محرمانه نگهداری گردند.
نمونه اسرار تجاری فرمول کوکاکولا است که در گاو صندوق یا بانک نگهداری می شود که فقط با صلاحدید هیات مدیره شرکت کوکاکولا باز می شود و فقط دو نفر از کارکنان کوکاکولا همزمان از این فرمول اطلاع دارند که هویت آن ها برای عموم افشا نمی شود و آنها مجاز نیستند با یک هواپیما پرواز کنند. البته اتخاذ تدابیر حفاظتی متعارف برای نگهداری از اسرار تجاری، کفایت می کند. دارنده یک راز تجاری می تواند دیگران را از کپی کردن، استفاده یا منفعت بردن از اسرار تجاری یا افشا کردن آن ها نزد دیگران بدون اجازه قبلی ممنوع کند. حمایت از اسرار تجاری همچنین ممکن است در قالب قوانین مسئولیت مدنی و یا قوانین مقابله با رقابت غیرمنصفانه انجام شود.
2-2-1-6 طرح ساخت مدارهای یکپارچه
در بند 2 ماده 1 کنوانسیون پاریس که در مقام احصای مصادیق حقوق مالکیت صنعتی است از مدارهای یکپارچه ذکری به عمل نیامده است. به طور کلی نوع حمایتی که از طرح پیاده شدن و طرح یا نقشه برداری راجع به مدارهای الکتریکی پیوسته به عمل آمده امر نسبتا جدیدی است. همان طور که در ماده 2 معاهده مالکیت معنوی در مورد مدارهای یکپارچه آمده است، مدار یکپارچه محصولی است که دارای کارکرد الکترونیکی بوده و در شکل نهایی و یا میانی خود دارای اجزا متعدد می باشد و حداقل یکی از این اجزا متعدد فعال بوده و همه یا بعضی از ارتباطات میان این اجزا به طور یکپارچه طراحی و یا همه بر روی یک قطعه دیگر قرار گرفته باشند.
2-2-1-7 نمونه اشیاء مصرفی
در بند 2 ماده 1 کنوانسیون پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی مصوب 31883 نمونه های اشیای مصرفی به عنوان یکی از مصادیق حقوق مالکیت صنعتی معرفی شده است. در این کنوانسیون و سایر معاهدات بین المللی از نمونه های اشیای مصرفی تعریفی نشده است. اما به طور کلی می توان گفت، نمونه های اشیای مصرفی اختراعاتی در زمینه های مکانیکی است. حمایت از نمونه های مصرفی برای کشورهای عضو از جمله ایران که در سال 1337 به آن ملحق شده است، طبرق کنوانسیون اجباری است. اما در نظام حقوقی ایران هیچ نوع قوانین و مقرراتی در رابطه با حمایت از مدل های مصرفی وجود ندارد. ابتکارات ساده و اختراعات کوچک در اداره مالکیت صنعتی ایران مانند کشورهایی که فاقد قانون خاص جهت حمایت از نمونه های اشیای مصرفی می باشند، تحت عنوان اختراع ثبت می گردند.
2-2-1-7 گونه های جدید گیاهی
درماده 3

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *