پایان نامه با واژه های کلیدی اعتیاد به مواد مخدر

اعتیاد به مواد مخدر با توجه به قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر 1389 است که تلاش میشود با دید نقادانه ضمن بررسی و کنکاش پیرامون سیر قانونگذاری و تحولات تاریخی در خصوص جرم مورد نظر از بدو تدوین قوانین مبارزه با مواد مخدر تاکنون سیاست مقنن در زمینه پیشبینی ضمانت اجرایی برای استعمال مواد مخدر از نوع صنعتی و ابهامات و نواقص آن را کشف و در حد توان با ارائه پیشنهادات و راهکارهای جدید گام مؤثری در جهت تکامل و بهبود این قوانین برداشته و با لحاظ گستردهتر شدن انواع مواد مخدر و به تبع آن پیچیدهتر شدن جرم اعتیاد، زمینه کاربردیتر شدن و همگام سازی و تطبیق قوانین مذکور با انواع مواد مخدر در حال تکامل را فراهم آوریم.
ب) سئوالهای تحقیق
1ـ سیاست جنایی تقنینی ایران در زمینه جرم اعتیاد به مواد مخدر چیست؟
2ـ آیا ضرورت جرم زدایی در حیطه اعتیاد به مواد مخدر وجود دارد؟
ج) فرضیههای تحقیق
1ـ به نظر می‌رسد سیاست حقوقی ایران با توجه به قانون مبارزه با مواد مخدر اصلاحی سال 1389 مبتنی بر درمان است.
2ـ با توجه به نگاه بیمارگونه کشورهای اروپایی به معتادین، لذا ضرورت جرمزدایی در ایران وجود دارد.
د) اهداف و کاربردهای تحقیق
1ـ تبیین سیاست جنایی تقنینی ایران در زمینه جرم اعتیاد
2ـ اصلاح قوانین
3ـ تطبیق سیاست حقوقی ایران با مفاد کنوانسیونهای بینالمللی
ه) روش تحقیق
این تحقیق کتابخانهای است و بر پایه توصیفی و تحلیلی است که به بررسی تحولات حقوقی جرم اعتیاد به مواد مخدر پرداخته است. تحقیق تحلیلی با هدف علتیابی و تحلیل روابط بین پدیدههای مختلف انجام میشود و در نهایت با تحلیل و ارزیابی آنها پیشنهاد مناسب ارائه میشود. در تحلیل محقق معمولاً به دنبال نقد موضوع تحقیق و کشف رابطه بین علت و معلول و رسیدن به پاسخ صحیح در تحلیل چرایی موضوع پژوهش میباشد.
روش گردآوری اطلاعات به شرح ذیل است :
1ـ مطالعه کتابخانهای
2ـ مراجعه به روزنامهها، مقالات، نشریات و مجلات حقوقی

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

ابزار گردآوری نیز شامل: گردآوری منابع، فیشبرداری و نکتهبرداری از آنها و استفاده از شبکههای جهانی اینترنت و وب سایتهای حقوق در بررسی منابع و مقالات موجود میباشد.
ز) سازماندهی تحقیق
در این تحقیق که سعی در بررسی حقوقی جرم اعتیاد با توجه به قانون اصلاحی قانون مبارزه با مواد مخدر مصوب 1389 داریم. این تحقیق شامل دو بخش که هر بخش آن اختصاص به سه فصل دارد تنظیم و تهیه گردیده است. بخش اول به بررسی جرم اعتیاد و ارکان آن و تعاریف و مباحث آن و سیر تحولات تقنینی مواد مخدر و روانگردان اختصاص یافته است.
در بخش دوم نگارنده به بررسی حقوقی جرم اعتیاد با توجه به قانون اصلاحی سال 1389 پرداخته و ضمن بیان رویکرد قانون مذکور به جرم اعتیاد، عدم تطابق قوانین ایران با کنوانسیونها و موازین حقوق بشر را بیان کرده و در نهایت به نقد و بررسی نقاط قوت و ضعف قانون مذکور میپردازد.
بخش اول
جرم اعتیاد به مواد مخدر و روانگردان
و ارکان آن
فصل اول : مفاهیم، تاریخچه، ویژگیهای مشترک مواد مخدر و روان گردان
مبحث اول : مفهوم اعتیاد به مواد مخدر
از اعتیاد به عنوان یکی از بزرگترین معضلات دنیای معاصر نام می‌برند. اعتیاد به مواد مخدر از چنان ابعاد وسیع آسیبی برخوردار است که بیاغراق میتوان از آن به عنوان هیولای بزرگ بشری نام برد. متلاشی شدن شخصیت فردی، نابودی نهاد خانواده، افزایش انواع دیگر آسیبها و جرایم اجتماعی، کاهش بازدهی کاری و شغلی، افزودن بر افراد بی‌کار و سربار جامعه، اشغال تخت‌های بیمارستانی، کاهش نرخ بهداشت عمومی و دهها عارضه دیگر همگی وابستگی تام به میزان معتادان یک جامعه دارد.
در یک تعریف اجمالی از اعتیاد می‌توان گفت: تمایل شدید جسمانی و روانی فرد به ادامه مصرف یک ماده که باعث تغییر در شرایط عادی وضعیت جسمانی، روانی و اجتماعی او می‌شود، اعتیاد نام دارد.
با این تعریف، به کسی که وابستگی جسمی و روانی  به مواد مخدر دارد و ناگزیر است مصرف مشخصی از آن را بطور مستمر ادامه دهد، معتاد گویند.
پدیده اعتیاد به مواد مخدر و توجه به آن به عنوان یک معضل اجتماعی تقریباً پدیده نوظهوری است که از عمر آن شاید بیش از صد و پنجاه سال نمیگذرد. البته مصرف مواد مخدر و حتی عادت و نیز استعمال تفننی بدان، تاریخی طولانی دارد. لیکن از قرن نوزدهم به بعد است که به سبب تأثیر فراوان بر جنبههای متفاوت زندگی اجتماعی انسان‌ها، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است.
بنابراین مواد مخدر اعم از طبیعی و صنعتی به آن دسته از ترکیبات شیمیایی گفته میشود که مصرف آنها باعث دگرگونی در سطح هوشیاری مغز میشود.
گفتار اول : تعریف لغوی و حقوقی مواد مخدر و روانگردان
بند اول : تعریف لغوی
واژه مخدر در لغت اسم فاعل از مصدر تخدیر میباشد که دارای معانی متعددی میباشد. ریشه این کلمه «خدر» میباشد که معانی گوناگونی دارد: 1ـ پردهای که برای کنیز در گوشهای از خانه نصب میشود. 2ـ سستی، گیجی و خماری. 3ـ ضعف بینایی و سنگینی چشم.
«مواد مخدر به داروهایی اطلاق میشود که سبب بیحسی و رخوت و سستی میگردد بکار میرود و مصرف غالب آنها موجب اعتیاد و دوام استعمال مخدرها موجب بروز نوعی جنون و اختلات عصبی میگردد.»
در فرهنگ معین در معنای مواد مخدر آمده است: «داروهایی که استعمال آنها سبب بیحسی و بیحالی و تخدیر عمومی یا موضعی میگردد (مانند کوکائین، هروئین و غیره)، این داروها معمولاً موجب اعتیاد میشوند.»
در متون انگلیسی نیز، از لفظ “دراگ” استفاده میکنند، ولی باید توجه داشت که این لفظ مطلق است و اطلاق نیز اقتضای مشمول هر چیزی را دارد که داخل در این مفهوم قرار میگیرد و در مقابل این لفظ، معنی مضیقی نیز وجود دارد و اطلاق میشود به مادهای که اگر بلعیده شود، استنشاق شود یا به بدن تزریق گردد، ایجاد خواب آلودگی یا بیهوش مینماید.
بطور کلی باید گفت منظور از معنای بکار رفته برای واژه مواد مخدر، یک معنای عام و فراگیر میباشد و شامل تمام موادی میشود که مورد سوء مصرف واقع میشود و یا در ساخت این مواد به کار میرود و در جداول اصلاح شدۀ پیوست کنوانسیونهای 1961، 1971 و 1988 و مقررات مبارزه با مواد مخدر ایران آمده و به تبعیت از عنوان «هیأت کنترل بینالمللی مواد مخدر» است که تمام مواد مورد سوء مصرف اعم از مواد مخدر، روانگردان و پیشسازها را کنترل میکند و محدود به مواد تخدیر کنندۀ افیونی که مخدر به معنای خاص است نمیباشد.
با توجه به آنچه بیان شد نهایتاً باید گفت مواد مخدر به کلیه مواد طبیعی و شیمیایی گفته میشود که اعتیادآور باشند، بطور کلی مواد مخدر به موادی اطلاق میشود که مصرف آن در انسان حالت غیر عادی ایجاد نماید. مواد مخدر به عنوان اصطلاحی که از سال 1338 ه.ش. در ادبیات حقوق ایران مورد استفاده قرار گرفته به تمامی موادی گفته میشود که بر انسان اثر گذاشته و وابستگی جسمی و روانی به وجود میآورد.
مواد روانگردان که اصطلاحاً از سه واژۀ ترکیبی، توصیفی و ترجمۀ فارسی و اصطلاح انگلیسی “”که در لغت نامهی بزرگ وبسترز، دایرِهالمعارفها و لغت نامههای تخصصی انگلیسی زبان، به «داروهای اثرگذار روی مغز» “” معنا شده است.
«مواد روانگردان» در بند ط مادۀ 1 قانون الحاق به « کنوانسیون 1988 سازمان ملل متحد برای مقابله با قاچاقِِ مواد مخدر و روانگردان» که از قوانین داخلی کشور ما میباشد، به شرح زیر تعریف گردیده است:
«ط ـ داروهای روانگردان به معنای هرگونه مادۀ طبیعی و یا ترکیبی در جداول 3،2،1 و4 کنوانسیون داروهای روانگردان مصوب 1971 میباشد.» در بندهای 1و2 بند الف مادۀ 2 قانون الحاق به کنوانسیون روانگردان اثرات زیر برای مواد روانگردان ذکر شده است:
«اعتیاد آور، تحریک و یا سست شدن سیستم عصبی مرکزی که منجر به توهم و یا اختلالاتی در کار کرد حرکتی یا افکار یا رفتار با درک یا خلق و خوی میگردد»
دکتر هاواردآبادینسکی مواد روانگردان و مخدر را اینگونه تعریف می نماید:«مادۀ روانگردان مادهای است که دستگاه عصبی مرکزی را تحت تأثیر قرار میدهد. مادۀ مخدر مادهای است که اثرات روانگردانی و تغییر خلق و خوی دارد»
بند دوم : تعریف حقوقی
اعتیاد از نظر حقوقی به دو دسته تقسیم میشود :
1ـ اعتیاد مجاز : وابستگی و تداوم در مصرف مواد طبیعی یا مصنوعی‌ای که به عنوان دارو شناخته شده و شامل بسیاری از مواد دارویی به ویژه آرامبخش‌ها و خواب‌آورها میشوند. این مواد با تجویز پزشک و یا اغلب خودسرانه مصرف می‌گردند.
2ـ اعتیاد غیرمجاز : وابستگی افراد به مصرف همیشگی مواد و بهره‌گیری از عواملی که بنابر قوانین کشوری یا بین‌المللی (شرعی و مدنی) غیرمجاز شناخته میشوند را اعتیاد غیرمجاز نامند. این امر نه تنها از نظر حقوقی جرم است بلکه از دیدگاههای مختلف پزشکی، بهداشتی، روانی، اجتماعی و… ناپسند است.
بند سوم : تعریف مواد مخدر و روان‌گردان از دیدگاه سازمان بهداشت جهانی:
در تعریف اصطلاحی مواد مخدر، سازمان بهداشت جهانی () در سال 1982 میلادی پیشنهاد نمود که دارو یا مادهی مخدر در مفهوم کلی، هر ماده یا ترکیبی از چند مادهی شیمیایی است که از جمله مواد مورد نیاز، برای بقای سالم انسان به شمار نرفته و مصرف آنها احتمال تغییر در کارکرد بیولوژیکی و حتی ساخت بیولوژیکی بدن را مطرح میسازد.
سازمان بهداشت جهانی در سال 1990 میلادی تقسیم بندی ذیل را از مواد مخدر ارائه داده است:
الف ـ مواد مخدر : که خواب آلودگی، تسکین درد، ایجاد نقص در حرکات ارادی را به دنبال دارد مثل تریاک، هروئین، متادون و کدئین.
ب ـ مواد روان گردان : که موجب تغییر در احساس و ادراک و تفکر و اراده فرد میشود مانند ماری جوانا، ال. اس. دی.
ج ـ الکل و مشروبات مشابه آن مانند شراب.
د ـ دخانیات مثل توتون.
گفتار دوم : مفهوم جرایم مواد مخدر و روان گردان

از جمله اعمال و رفتارهایی که صدمات غیر قابل جبرانی به جوامع بشری وارد میسازد، ارتکاب جرایم مربوط به مواد مخدر و روانگردان است. نظر به اینکه کشور ما به لحاظ وضعیت جغرافیایی، اقتصادی و اجتماعی طی سالهای اخیر، در معرض آلودگی بیشتر به مواد مخدر و روانگردان قرار گرفته است که به شکلهای مختلفی بروز داشته است. در ذیل به مواردی اشاره خواهد شد.
بند اول : اعتیاد به مواد مخدر و روانگردان
اعتیاد امروز برای اشاره به رفتارهای گوناگون مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای نمونه اعتیاد به اینترنت، اعتیاد به تلویزیون، اعتیاد به خشونت و اعتیاد به مواد. سازمان بهداشت جهانی برای اینکه تعریف علمی از اعتیاد به مواد (که عمدهترین و مهمترین کاربرد این واژه را تشکیل میدهد) به دست دهد، توصیه میکند اصطلاح وابستگی دارویی به کار رود. دارو به هر مادهیی اطلاق میشود که چون وارد بدن شود یک یا چند کارکرد آن را تغییر دهد.
بر حسب این دیدگاه، اکثر فرآوردههای گیاهی، حیوانی و صناعی دارو شناخته میشوند. اما همه داروها اعتیادآور نیستند. وابستگی دارویی بر حسب تعریف مشخص میشود، وابستگی جسمی، وابستگی روانی، و پدیده تحمل. انسان در اثر مصرف برخی مواد از نظر جسمی و روانی به آن وابسته میشود به نحوی که در اثر دستیابی به آن ماده و مصرف آن احساس آرامش و لذت (نشئه) میکند. در حالی که با نرسیدن آن ماده دچار احساس ناراحتی روانی و رنج جسمی (خماری) میشود. مواد مخدر مهمترین گروه مواد اعتیادآور را تشکیل میدهند. الکل و دخانیات نیز بخش دیگری از مواد اعتیادآور هستند.

در چند سال اخیر مواد محرک روانی که برخی از آنها به قرصهای شادی آور مصطلح شدهاند نیز در کشور ما رواج یافته است. با این حال بسیاری از مواد که انسان با راحتی خیال مصرف میکند و گمان اعتیاد به آنها را نمیبرد نیز در زمره اعتیادآورها هستند. چای، قهوه و شکلات از این جمله هستند.
بند دوم : مفهوم و تعریف اعتیاد
اعتیاد در لغت به معنای خو گرفتن به چیزی است.
تعریف اعتیاد از تعریف معتاد جدا نیست و «معتاد به انسانی اطلاق میشود که از طرق مختلف (خوردن، تزریق، دود کشیدن و غیره) یک یا چند ماده از مواد مخدر را به طور مداوم مصرف میکند و در صورت قطع این عمل با مشکلات تنی، روانی و رفتاری به تنهایی و یا با هم روبرو میگردد».
منظور از اعتیاد در اینجا، اعتیاد داشتن به مصرف مواد مخدر و روانگردان، البته به معنای عام کلمه مخدر و روانگردان که تمام انواع مواد ممنوعه را شامل میشود، میباشد. با شروع جنگ جهانی اول، اعتیاد به مواد مخدر کاملاً شناخته شده و نامگذاری شده بود و حتی امکانات کم کردن مصرف مرفین در اجتماع وجود داشت، چون داروهایی ساخته شد که درد را بدون خطراعتیاد از بین میبرد. مشهورترین آنها آسپرین بود که در سال 1988 وارد بازار شد و به زودی جای شربت تریاک را گرفت.برای اعتیاد تعاریف متعددی ارائه شده و در بین اصطلاحات ارائه شده حداقل می توان از اصطلاح: اعتیاد، وابستگی، سوء مصرف، استفاده نابجا و عادت نام برد و در طبقه بندی بین المللی بیماری ها، اصطلاح « مصرف زیان بخش » نیز به کار برده شده است.
در سال 1950 توسط سازمان جهانی بهداشت تعریف نسبتاً جامع زیرتوسط کمیته متخصصان تشخیص مواد اعتیاد آورکه وابسته به سازمان بهداشت جهانی ارائه شد:
اعتیاد به مواد مخدر، مسمومیت حاد یا مزمنی است که مضر به حال شخص و اجتماع می باشد و به واسطه استعمال مکرر یک ماده طبیعی یا مصنوعی ایجاد می شود و مشخصات آن عبارت است از:
1ـ احساس خوشی و تعادل موقت پس از استعمال.
2ـ احتیاج شدید و غیر قابل مقاومت برای به دست آوردن و استعمال( خماری ).
3ـ تمایل به ازدیاد مقدار استعمال مواد بر اثر تحمل سلولهای بدن به مقادیر معمولی.
4-وابستگی به اثرات روانی و جسمانی ( بخصوص در مورد اعتیاد به مواد افیونی ) زیرا نرسیدن دارو به بدن، موجب بروز آثار محرومیت جسمانی و روانی توأم؛ و در مورد اندکی از مواد، وابستگی روانی می شود.
لازم به ذکر است، در منابع جدید علمی- کاربردی «ماده» به دارو ترجیح داده می‌شود و در درسنامه‌های پزشکی امروزی عموماً از اصطلاح «اختلال وابسته به مواد» نیز استفاده می‌کنند. در سال 1964 سازمان بهداشت جهانی «وابستگی داروئی» را به جای اعتیاد به کار برد. در اوایل دهه 1980، سازمان بهداشت جهانی وابستگی را به صورت «سندرمی» توصیف کرد که ابعاد جسمی، روانی و اجتماعی وابستگی را در بر می گرفت. در هر حال، وابستگی به مواد مخدر یا اعتیاد با سه ویژگی مهم وابستگی جسمی، وابستگی روانی و تحمل مشخص می‌‌شود.
بند سوم : تعریف جرایم موادمخدر و روانگردان در ایران و اسناد بینالمللی
تعریف جرایم مواد مخدر در ایران: در حقیقت، جرایم، همان ناهنجاریهای اجتماعی است که باید با رویکرد روان شناختی و آسیب شناختی اجتماعی، مورد بررسی و مطالعه قرار گیرد، دربارۀ مفهوم جرایم مواد مخدر نیز، با توجه به گسترش چنین جرایمی در قوانین مربوطه و ابهامات موجود در آنها ارائهی تعریفی صحیح از آن، با دشواریهایی روبرو است.
با توجه به تعدد مصادیق جرایم مواد مخدر و کیفیات و حالاتی که به عنوان عنصر مادی این جرایم در مصوبه مبارزه با مواد مخدر در نظر گرفته شده است، ارائه تعریفی کلی که شامل همۀ مصادیق مزبور شود، همانند تعاریفی که درسایر مباحث حقوق کیفری مثل سرقت، جعل، کلاهبرداری و قتل و… صورت میگیرد، مشکل است. مشخص نبودن دقیق دایره شمول جرایم مواد مخدر نیز این مشکل را مضاعف مینماید. با تکاپو در نوشتار و آرای اساتید به نظر تعاریف زیر مورد پذیرش میباشد:
«جرایم مواد مخدر عبارتنداز: هرگونه کشت، ساخت و تبدیل، نقل و انتقال، خرید و فروش، اخفاء و نگهدار

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *