پایان نامه با واژه های کلیدی تحولات تقنینی

ی و استعمال یا مداخله در مواد مخدر.»
تعریف جرایم مواد مخدر در اسناد بینالمللی: اسناد بینالمللی به درستی کشت گیاه خشخاش، شاهدانه و کوک را جرمانگاری نموده و به کشورها توصیه مینماید در قوانین داخلیشان اقدامات لازم را در جهت جرمانگاری اتخاذ نمایند.
جامعه جهانی با علم به اینکه مواد مخدر آفت بزرگ اجتماعی است و از جرایم سازمان یافته و فرا ملی است، اراده کرده است تا جرایم مواد مخدر و روانگردان در قوانین ملی و بینالمللی جرمانگاری گردیده و موجب کیفر و مجازات باشد، از اینرو، کنوانسیون مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهای روان گردان مصوب 1988، در راستای تثبیت جرایم کیفری در قوانین ملّی کشورها و فرا ملّی، در بند 3 از ماده 3، فقره الف، مقرر میدارد: در اختیار داشتن و یا خرید هرگونه ماده مخدر و یا داروی روانگردان به منظور ارتکاب هریک از فعالیت مندرج در بند (1) فوق الذکر. منظور از بند (1) تولید، برای فروش، توزیع و… است بنا براین اگر کسی مواد مخدر را به منظور فروختن، پخش کردن و دیگر جرایم مذکور در بند (1) در «اختیار داشته باشد»، و یا مواد مخدر و روانگردان را به این منظور «خریداری» نماید. از دیدگاه قوانین ملّی و بینالمللی مرتکب جرم کیفری شده است.
اگر کسی به منظور «مصرف شخصی» مواد مخدر و روانگردان را در اختیار داشته باشد، بر اساس کنوانسیون 1961، و اصلاحیه آن و کنوانسیون 1971، جرمانگاری نشده است. اما کنوانسیون 1988، چنین عملی را چنانچه عامدانه و عالمانه باشد، حتی «برای مصرف شخصی» در بند 2، از فقره ج، ماده 3،  کنوانسیون 1988، جرم انگاری نموده است.
1ـ هریک از اعضاء اقدامات ضروری را به منظور تثبیت جرائم کیفری تحت قوانین داخلی خود در صورت ارتکاب عمدی موارد زیر اتخاذ خواهد نمود:
الف ـ (1) تولید، ساخت، تقطیر، تهیه، عرضه، عرضه برای فروش، توزیع، فروش، تحویل طبق هرگونه شرایطی، واسطهگری، ارسال به صورت ترانزیت، حمل و نقل، ورود و یا صدور هرگونه مواد مخدر یا داروی روانگردان بر خلاف مواد مندرج در کنوانسیون ١٩۶١ و اصلاحیۀ آن و یا کنوانسیون1971،
(2) کشت خشخاش، بوته کوک و یا گیاه شاهدانه به منظور تولید مواد مخدر برخلاف مواد مندرج در کنوانسیون ١٩۶١ و اصلاحیه آن،
(٣) در اختیار داشتن و یا خرید هر گونه ماده مخدر و یا داروی روانگردان به منظور ارتکاب هر یک از فعالیتهای مندرج در بند (1) فوقالذکر،
(۴) ساخت، حمل و یا توزیع تجهیزات، مواد و یا داروهای مذکور در جدول١ و ٢ با علم به این که احتمال دارد از آنها در امر و یا برای کشت غیر قانونی، تولید و یا ساخت مواد مخدر و یا داروهای روانگردان استفاده گردد،
(5) سازماندهی، مدیریت و یا تأمین بودجه برای ارتکاب هر یک از جرائم مذکور در بندهای (١)، (2)، (3) و یا (۴) فوقالذکر،
ب ـ (1) تبدیل و یا انتقال اموال با علم به این که اموال مزبور ناشی از ارتکاب جرم و یا جرائم موضوع بند فرعی (الف) این بند بوده و یا مشارکت در جرم و یا جرائم مزبور به منظور اخفاء و یا کتمان اصل نامشروع اموال و یا معاونت با هر شخصی که در ارتکاب چنین جرم و یا جرائمی دست داشته جهت فرار از عواقب قانونی اقدامات خود.
(2) اخفاء و یا کتمان ماهیت واقعی، منبع، محل، واگذاری، جابجایی حقوق مربوط و یا مالکیت اموال مزبور، با علم به این که این اموال از جرم و یا جرائم موضوع بند فرعی (الف) این بند و یا مشارکت در انجام چنین جرم و یا جرائمی ناشی گردیدهاند.
ج ـ مشروط بر اصول و مفاهیم مذکور در قوانین اساسی و یا عادی هر یک از اعضاء.
(1) تحصیل، تملک و یا استفاده از اموال مزبور با علم به این که این اموال از جرم یا جرائم موضوع بند فرعی (الف) این بند و یا مشارکت در انجام چنین جرم و یا جرائمی ناشی گردیدهاند.
(2) در اختیار داشتن تجهیزات و یا مواد و یا اشیاء مذکور در جدول ١ و ٢ با علم به این که اقلام مزبور به منظور کشت غیر قانونی، تولید و یا ساخت مواد مخدر و یا داروهای روانگردان مورد استفاده قرار گرفته و یا خواهند گرفت.
(3) تشویق و یا ترغیب علنی دیگران به هر وسیلهای به منظور ارتکاب هر یک از جرائم موضوع این ماده و یا استعمال غیر قانونی مواد مخدر و یا داروهای روانگردان.
(4) شرکت، همکاری و یا تبانی در شروع به جرم و معاونت، مشارکت، تسهیل و تشویق ارتکاب هر یک از جرائم موضوع این ماده.
مبحث دوم : تاریخچه موادمخدر و روانگردان و سیرتحولات تقنینی مبارزه با موادمخدر و روانگردان
در ابتدای هر بحثی به منظور درک بهتر و سوق اندیشه به اهداف و فحوای نگارش، ارائه تاریخچه و سیر تحولات گذشته همان موضوع منجر به تسریع در یکنواختی افکار گردیده و در نهایت رسیدن به یک نتیجه ایدهآل را فراهم میآورد. در این مبحث با اشاره مختصری به پیشینهی مواد مخدر و سابقهی تقنینی مبارزه با آن در رسیدن ما به اهداف مذکور مؤثر خواهد بود.
گفتار اول : تاریخچه مواد مخدر و روان گردان
بند اول : تاریخچه مواد مخدرو روانگردان در جهان
با مراجعه به اسناد و مدارک و سوابق تاریخی به طور قطع و یقین نمیتوان گفت که خشخاش از چه تاریخ و زمانی به وجود آمده و مورد استفاده همگان به ویژه اطباء قرار گرفته است، اما با توجه به همان سوابق میتوان معتقد بود که کشت این گیاه پرسود و در عین حال خطرناک هزاران سال قبل از میلاد مسیح معمول بوده است، بشر از هفت هزار سال قبل، از وجود یک ماده قوی در خشخاش آگاه بوده است. لوحهای نقاشی کشف شده از یونان قدیم و مصر باستان حکایت از آن دارد که طبیبان، از بوته خشخاش و بوته شاهدانه به عنوان یک گیاه داروئی استفاده میکردند.
گیاهان و دانههایی چون شاهدانه و خشخاش، زمانی به عنوان دارو برای درمان یا التیام دردها استفاده میشد و زمانی هم برای ایجاد لذت یا فرار از ناراحتیها و همچنین در جشنها و مراسم مذهبی یا توسط جادوگران (به دلیل آثار توهم زایی) مورد استفاده قرار میگرفت.
«پلین» طبیعیدان رومی سده نخست میلادی، اولین شخصی بود که شیره غلیظ خشخاش را به نام «اپیوم» جهت استفاده علمی در داروهای مسکن عرضه کرد، اپیوم از ریشه اپوس به معنای شیره گرفته شده و در برخی موارد از آن به نام هیپون و یا افیون نیز نام برده شده است.
«جالینوس» دانشمند رومی، ترکیبی از تریاک را «نوش دارو» نامید و برای مداوای بیماریهای مختلف از قبیل صرع، یرقان، سنگ کلیه، بیخوابی، سرفه، تب و جزام از آن استفاده میکرد. اینک با توجه به مطالب اشاره شده بالا میتوان آشنایی بشر با مواد مخدر و روانگردان را به طور خلاصه درچند بند بیان نمود:

مصرف گیاهان و قارچهای توهمزا در میان اقوام مختلف قارههای جهان به ویژه قارۀ امریکا در طول قرون متمادی و به خصوص در موقعیتهای ویژه، مانند مراسم مذهبی، جادوگری و جشنها متداول بوده و هم اکنون نیز در بین برخی قبایل معمول است. سومریها، حدود چهار هزار سال قبل از میلاد، از «گیاه خشخاش» در لوحههای خود با عنوان «گیاه شفا بخش» نام بردهاند. با بررسی آثار مکتوب و لوحههای گلی که از سومریان باقی مانده است چنین استنباط میشود که سومریان اولین کسانی بودند که تریاک را کشف کردند و علاوه بر اینکه از آن به عنوان یک داروی مسکن استفاده میکردند تدریجاً به عنوان یک مخدر و گیاه شادی بخش نیز مورد استفاده قرار گرفت.
مصریان و یونانیان 1500 سال پیش از میلاد از خواص دارویی آن مطلع بودهاند، زنان مصری از شربت تریاک برای فرونشاندن خشم و تسکین غم استفاده میکردهاند. هومر شاعر یونانی در آثار خود از گل خشخاش به عنوان گلهای زینتی باغهای روم در 600 سال پیش از میلاد سخن گفته است.
هندوها از دو هزار و هشتصد سال پیش از میلاد، برگها و رزین گیاه شاهدانۀ ماده را در مراسم مذهبی استعمال میکردهاند که هنوز کم و بیش ادامه دارد.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در حدود چهار هزار سال قبل، کشیدن تریاک در چین نیز رایج بوده است. ظاهراً ابتدا خوردن تریاک رایج بوده و سپس با کشف تدخین، استعمال آن به صورت دود کردن رایج گشته است و لذا تاریخچه مواد مخدر با تاریخچه تدخین در دنیا عجین شده است.
در اروپا مجارها اولین کسانی بودند که با خشخاش آشنا شدند و گیاه شناسان مجاری 1200 سال قبل از میلاد از شیره خشخاش بهره برداری میکردند.
اروپای قرون وسطی نیز، تا حدودی با افیون آشنا بودند و «پاراسلیس» پزشک و شیمیدان سوئیسی (1493 میلادی) و «سیدنهام» پزشک معروف انگلیسی در سالهای 1624 تا 1689 میلادی افیون را به عنوان دارو تجویز مینمودند و نوع خوراکی آن را به نام «تریاکا» یا «توریاکا» استفاده میکردند.
پس از کشف آمریکا در سال 1558 فرانسیسکو فرماندیش بنا به تشویق فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا مسافرتی به آمریکا کرده و درباره انواع و اقسام گیاهان و درختان آنجا مطالعات دامنه داری نموده و در بازگشت مقداری تخم توتون به آن کشور آورده وبدین ترتیب اولین بار این گیاه در اروپا کاشته شده است. و در سال 1856 رالف لین انگلیسی در زمان سلطنت الیزابت با عدهای به شمال آمریکا مسافرت کرده بود و هنگام بازگشت از آمریکا مقداری توتون و ادوات دودکشی به همراه خود آورده بود و به عنوان هدیه به سروالتر رابین که یکی از رجل سیاسی انگلستان بود تقدیم کرده و به این ترتیب دود و استفاده از توتون از کشور انگلستان شروع گردید. در قرن هفدهم استعمال توتون از کشور انگلستان به تمام نقاط اروپا سرایت کرده و توسعه آن بعدها به آسیا و آفریقا کشیده شد.
«مرفین» یکی دیگر از انواع مواد مخدر است که در سال 1805 میلادی توسط دارو ساز آلمانی به نام «سرتورنر» از تریاک تهیه شد، ماده مخدر با اثر تخدیری قوی که به همین دلیل به نام یکی از خدایان یونان باستان «مرفینوس» (رب النوع خواب یا الهه رویاها) نامیده شده است. از هر 10 کیلو تریاک یک کیلو مرفین به دست میآید.
«هروئین» (کلمه یونانی به معنی سنبل قدرت) به وسیلۀ «درزر» از مرفین ساخته شد (هروئین به طریق شیمیایی در لابراتورهای خاصی با ترکیب «انیدریک استیک» و مرفین تهیه میگردد (از هر کیلو مرفین 900 گرم هروئین به دست میآید).
از مشتقات معروف دیگر تریاک، «کدئین» است که در سال 1832 میلادی ساخته شد. «کوکائین» یکی دیگر از انواع مواد مخدر است که برای استفاده طبی در سال 1884 توسط «کولر» عرضه گردیده که از برگ کوکا تهیه میگردد و در آمریکای جنوبی، جامائیکا، سیلان و جاوه کشت میگردد.
«حشیش یا ماری جوانا» که بنگ و چرس هم گفته میشود، ماده مخدر دیگری است که از سر شاخههای گلدار و یا به میوه نشسته گیاه شاهدانه (کانابیز) گرفته میشود، اعتیاد به این ماده مخدر در اروپای شرقی معمول گردیده است.
«آمفتامین» شیشه یا کریستال هم گفته میشود، کاشف آن «جردن آلس» میباشد که در سال 1972 میلادی که در حال تحقیق و جستجوی دارویی که جایگزینی برای افدرین و اپینفرین گردد و بتوان از آن برای درمان آسم استفاده نمود، آن را کشف کرد. این دارو ابتدا دارویی برای درمان افسردگی و چاقی و برخی از بیماریها، مانند پارکینسون و درمان برخی از اختلالات رفتاری در کودکان پر تحرک به کار میرفت.
در جنگ جهانی، آلمانها از آن برای ایجاد بیخوابی و هوشیاری بیشتر و تهور و بیباکی، خصوصاً خلبانهای جنگی استفاده میکردند. در طول سالها اروپائیان از آن به عنوان یک داروی مفید استفاده نمودند، اماّ کمکم به اثرات سوء آن پیبردند و به مرور در اروپا متروک شد، ولی توسط مافیای مواد مخدر و روانگردان و سوداگران مرگ به کشورهای آسیایی وارد و مصرف آن گسترش یافت.
«داروهای توهم زا» که از جمله خطرناکترین داروهایی هستند، که معتاد را دچار اوهام و هذیان میکند، مانند ال. اس. دی. که در سال 1938 توسط یک محقق سوئیسی برای درمان بعضی از بیمارهای روانی از جمله اسکیزوفرنی ساخته شد.
انواع گیاهان روانگردان در قارههای مختلف شناخته شده و از ریشه، ساقه، گل، برگ و دانههای آنها به این منظور استفاده میشود. مانند هارمالا، که از شرق مدیترانه تا شمال هند و جنوب چین کشت میشود، و در درمان بیماریهای مختلف، مخصوصاً درمان بیماریهای چشم، مصرف دارویی دارد. دانههای این گیاه توهمزا میباشد و میوه هارمالا در تهیه رنگ قرمز به کار میرود.

«کاپی» (یاژه) نوعی گیاه رونده است، که انواع آن در برزیل، کلمبیا،… میروید. پژوهشگران انگلیسی در برزیل گیاه مذکور را در سال 1851 شناسایی و به خواص آن پیبردند. جادوگران برای مداوای بیماران با جوشاندن کاپی با گیاهان دیگر از آن استفاده میکنند. عوارض آن در ابتدا برای مصرف کننده با حالت سرگیجه شروع، سپس اشیاء نورانی قوی را مشاهده، که این توهمِ بینایی و تخیلی است. این گیاه اعتیادآور است و زیاده روی در مصرف آن سبب مسمومیت میشود. مسموم به دل درد و اسهال مبتلا میشود و در صورت عدم درمان جان خود را از دست میدهد.
«کاکتوس» که در کوهستانهای شمال مکزیک میروید و از300 سال قبل از میلاد مصرف و پرستش کاکتوس متداول بوده، که به مذهب پیوتل معروف است. در سال 1720 دولت مکزیک، مصرف کاکتوس را ممنوع اعلام نمود، ولی از سال 1760 مصرف آن در تگزاس نیز آغاز شد. در آمریکا و کانادا نیز عدهای پیرو مذهب پیوتل هستند. کاکتوس فوقالعاده محرک قوی و توهمزاست. از ریشه کاکتوس نیز یک نوع مشروب تهیه میشود، که خواصی شبیه شراب دارد. مصرف کاکتوس موجب اغماء و حتی مرگ میشود.
مواد دیگر چون داتورا که ریشه، میوه و گل آن، دارای مواد مخدر و توهمزا میباشد.
«ایبوقا» گیاهی که در بعضی از کشورهای آفریقایی از جمله گابن و کنگو کشت میشود، و از آن ماده مخدر به نام «ایبوقآیین» تهیه میگردد، که توهمزا بوده و قدت بینایی را مغشوش مینماید. بومیان برگ کاه و بتل را که در شرق آفریقا میروید، میجَوَند و یا به شکل سیگار یا جوشانده مصرف میکنند، که فوق العاده مهیج است.
«قارچهای توهمزا» چون قارچ پسیلوسیت و آقاریکس که در مکزیک میروید و باعث ایجاد حالت توهم و هذیان در مصرف کننده میشود.
بنددوم ـ تاریخچه مواد مخدرو روانگردان درایران
استعمال مواد مخدر در ایران سابقهای دیرینه دارد. در ابتدا به عنوان دارو و به صورت قرص و شربت استعمال شده است و به طور کلی شکلهای مصرف مواد مخدر در طول تاریخ ایران متفاوت میباشد. در ایران باستان از یک گیاه به نام کانابیز (کانابیس) به عنوان بی حس کننده استفاده میشده، که همان شاهدانه امروزی میباشد. از حشیش که از گیاه شاهدانه یا کانابیز گرفته میشده، به صورتهای گوناگون استنشاقی یا خوراکی، خالص یا مخلوط استفاده میگردیده و از شیره تریاک به صورت جوشانده به عنوان دارو استفاده میشده است. لیکن استعمال تریاک به کمک وافور پدیده نسبتاً جدیدی است که سابقه آن به حدود دو قرن میرسد. از نظر قدمت زمانی، سابقه مواد مخدر (تریاک) در ایران به اواخر قرن سوم هجری قمری باز میگردد. محمدبنزکریایرازی از تریاک در معالجه بیماران استفاده میکرده است. بنابراین با استناد به مدارک تاریخی میتوان گفت که سابقه مصرف تریاک در ایران بالغ به 12 قرن میباشد.
پایهگذاری و رواج دهنده مواد مخدر در ایران عوامل انگلستان بودند، که در عصر صفویه، شیوه کشت خشخاش و استفاده از تریاک را رواج دادند، تریاک خواری در دوره شاهان صفویه در ایران گسترش زیادی داشته است، چنانکه در زمان بعضی پادشاهان، استعمال مواد افیونی آزاد بوده و منعی نداشته است، زمان شاه اسماعیل دوم که خود او معتاد بوده است. هر چند در زمان شاه عباس با مواد مخدر مبارزه شدید میشده، عصر صفوی را میتوان دوران آغاز مصرف مواد مخدر به صورت گسترده دانست. رواج تریاک در این دوره به حدی بود که شربت تریاک (شربت کوکنار) در عطاریها به فروش میرسید.
اوج مصرف مواد مخدر بعد از صفویه به قاجاریه میرسد و در واقع شکل سیاسی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *