پایان نامه با واژه های کلیدی مبارزه با مواد مخدر

0 Comments

مواد مخدر از این زمان آغاز میشود، در زمان سلطنت قاجاریه، کشیدن تریاک یکی از وسایل تجمل دربار بود و به دلیل گرانی قیمت و کمیاب بودن مورد استفاده طبقات ثروتمند و اشراف بود. کشت خشخاش در ایران متدوال بود. فروش تریاک در انحصار دولت و یکی از منابع درآمد کشور محسوب میگشت. که پس از آن در زمان پهلوی همچنان ادامه یافت.
استعمار انگلیس در گسترش اعتیاد مردم ایران به تریاک نقش به سزایی دارد. در زمان قاجار کشیدن تریاک با وافور متداول گردید، در حالی که در سالهای قبل از آن مصرف تریاک بیشتر به صورت خوراکی بود. دولت انگلیس برای معتاد نمودن مردم ایران ابتدا پزشکان خود را مأمور نمود، تا با تبلیغ اینکه تریاک درمان تمامی دردها میباشد، مردم ایران را که به دلیل فقر و کمبود پزشک از بیماریها رنج میبردند، به این ماده مخدر معتاد نمایند، دولت انگلیس برای اجرای سیاست شوم خود در اعتیاد مردم ایران برای اینکه بعداً بتواند آنان را زیر سلطه خود درآورد، اعلام میکند که سوخته تریاک را با قیمت مناسبی از افرادی که از این ماده استفاده میکنند، میخرد. این امر موجب شد، عده بیشماری از افراد مملکت به منظور کسب درآمد، تریاک را که به مقدار فراوان و قیمت ارزان در دسترس بود، خریداری کنند و پس از کشیدن تریاک، سوخته آن را به چند برابر قیمت بفروشند. بدین ترتیب گسترش روزافزون مصرف تریاک و کشت خشخاش ادامه یافت و هر روز بر تعداد معتادین افزوده شد. گفته شده است، در سال 1314 رقمی بالغ بر یک و نیم میلیون نفر، معادل هفت درصد جمعیت کل کشور، به مواد مخدر معتاد بودند و در سال 1334 نیز حدوداً همین تعداد معتاد در ایران وجود داشته است و روزانه دو تُن تریاک به مصرف میرسیده است.
در سال 1337 هجری شمسی هروئین برای اولین بار وارد ایران شد و باعث شد، تعدادی از معتادان به تریاک و شیره و حتی افراد غیر معتاد به استعمال هروئین روی آورند. در کنار دو ماده مخدر مزبور استعمال حشیش، چرس، بنگ و بعضی مواد مخدر دیگر کم و بیش وجود داشته است.
در سالهای بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، به مرور مواد مخدر مختلف و سپس روان گردانهای گوناکون از طرف مافیای مواد مخدر و روانگردان، به کشور وارد شد. علاوه بر آن، مواد مخدر جدید، مانند هروئین فشردهای که در افغانستان تولید و تحت عنوان کراک به کشور قاچاق میشود و انواع مواد روانگردان، مانند قرصهای اکس و ال. اس. دی. که در کشورهای اروپایی تولید میشود، در اشکال و عناوین مختلف به کشور قاچاق شده و بین جوانان توزیع میگردد.
خطرناکترین دوران ورود مواد و گسترش آن در کشور، مربوط به سالهای اخیر میباشد، که علاوه بر مواد مخدر و روانگردان گوناگون، ماده روانگردانی به نام شیشه یا آمفتامین یا کریستال به کشور راه پیدا کرده و در اختیار سود جویان قرار گرفته است.
گفتار دوم : سیر تحولات تقنینی مبارزه با مواد مخدر و روانگردان
بنداول ـ سیر تحولات تقنینی مبارزه با مواد مخدر و روانگردان در جهان
روند رو به گسترش تولید و استفاده از مواد مخدر و روانگردان و عواقب شوم ناشی از آن، به تدریج مردم را به عکسالعمل و واکنش نسبت به این مواد واداشت. و جوامع بشری به فکر چارهجویی افتادند. تلاشها و مبارزات انجام شده، سرانجام باعث شد، در سال 1909 میلادی در کنفرانس شانگهای سیزده کشور آلمان، اتریش، هنگری، ایران، فرانسه، ایتالیا، انگلستان، ژاپن، روسیه، تایلند، پرتقال و ایالات متحده آمریکا گرد هم آمده و جهت جلوگیری از استعمال غیرمجاز تریاک و سایر مواد افیونی مانند مرفین، کوکائین و هروئین قطعنامهای را تصویب و امضاء کنند. هر چند کشورهایی که خود مروّج و تولیدکننده مواد بودند، در این کنفرانس شرکت داشتند.

دومین کنفرانس در ژوئیه سال 1913 میلادی در لاهه تشکیل شد، ولی هیچ نتیجه مثبتی در بر نداشت.
سومین کنفرانس لاهه در ژوئن سال 1914 میلادی تشکیل شد و قرداد مفیدی در این خصوص تنظیم گردید ولی امضاء این قرار داد تا اوائل ژانویه سال 1921 به دلیل بروز جنگ جهانی اول توسط دولتهای شرکت کننده در کنفرانس، میسر نگردید تا پارلمانهای خود را وادار به تصویب آن نمایند. بعد از پایان جنگ جهانی اول نخستین مجمع جامعه ملل در سال 1920 میلادی تشکیل گردید. در این مجمع، کمیسیونی به نام «کمیسیون مشاور تریاک» با عضویت عدهای از کشورها که در امر کشت و تولید تریاک و سایر مواد افیونی سهمی داشتند ایجاد شد، که اولین کمیسیون مشاور تریاک در ماه می سال 1921 در ژنو تشکیل شد. بعد ازآن سه اجلاس عمده توسط جامعه ملل برگزار گردید که شامل کنوانسیونهای 1925و1931و1936 میشود. بعد از شروع جنگ جهانی دوم، عمر جامعه ملل سپری شد و پس از پایان جنگ جهانی دوم سازمان ملل متحد به وجود آمد که همان اقدامات جامعه ملل را در جلوگیری از کشت، خرید، فروش، تهیه و مصرف تریاک دنبال کرد. ادامه اقدامات سازمان ملل متحد به شکل تنظیم پروتکلهایی در زمینه مبارزه با مواد مخدر میباشد که عبارتند از:
ـ پروتکل 1946 به موجب این پروتکل، کلیه اختیارات جامعه ملل متحد به سازمان ملل متحد تفویض گردید.
ـ پروتکل 1948 که به عهدنامه پاریس معروف است و داروهای جدیدی را زیر پوشش قرار داد. این پروتکل جهت توسعه و بازرسی و کنترل تریاک و مواد مخدر طبیعی و مصنوعی با کمک سازمان بهداشت جهانی توافق حاصل شد.
ـ پروتکل تریاک 1953 که برای محدود کردن محصول و فرآوردهای تریاک و سایر مشتقات آن و تطبیق دادن با میزان مورد نیاز در مصارف پزشکی و علمی، کنفرانسی در ماههای مه و ژوئن در نیویورک تشکیل گردید، هنوز بسیاری از دولتها این قرارداد را امضاء و تصویب نکردند (از جمله ایران که قرارداد 1984 را هم امضاء نکرد).
ـ کنوانسیون سال 1961 که در تاریخ 30 مارس 1961 میلادی برابر دهم فروردین ماه 1341 در سازمان ملل با شرکت 73 کشور از جمله ایران تشکیل و قراردادی مشتمل بر یک مقدمه و51 ماده و چهار فهرست، تحت عنوان معاهده واحد مربوط به مواد مخدر به تصویب رساند. به موجب آن معاهده هرگونه ساخت و استخراج، ترکیب، نگهداری، عرضه، فروش، توزیع، ارسال، دلالی، صدور، حمل و نقل، وارد کردن و صادر کردن مواد مخدر را بدون مجوز قانونی جرم محسوب گردید و مجازات آن را مشروط به اجازه قوانین اساسی هر کدام از طرفینِ تعهد و سیستم قضایی و قوانین داخلی کشور عضو نمود.
متعاقباً کنوانسیونهای دیگری در این رابطه در سالهای 1981 و 1971 (کنوانسیون مربوط به مواد روانگردان مصوب سال 1971) و 1988 میلادی تدوین گردید که ایران نیز در سالهای 1351 ، 1370، 1377 به آنها ملحق شد.
بنددوم ـ سیر تحولات تقنینی مبارزه با مواد مخدر و روانگردان در ایران
در کشور ایران، پیشینه تاریخی تصویب قوانین در زمینه مواد مخدر و روانگردان، با توجه به نوع طرز تفکر و تلقی حکمرانان بر ایران نسبت به مواد مخدر و بافت اجتماعی ایران در ادوار گذشته، میتوان به دو دوره اساسیِ قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و بعد از آن تقسیم نمود، که به طور مختصر در این قسمت به شرح آن میپردازیم.
الف ـ سیر قانون گذاری نسبت به مواد مخدر و روانگردان قبل از پیروزی انقلاب اسلامی
به دنبال تلاش کشورهای استعماری از جمله انگلیس، برای ورود تریاک به کشور و گسترش اعتیاد و فقدان مقابله مسئولین داخلی و مملکتی، و فساد آنان و درباریان، کشت بی رویه خشخاش و استعمال تریاک در کشور به وضعیت خطرناک رسیده بود و بخش عظیمی از اراضی کشاورزی به کشت خشخاش اختصاص داده شده بود. حتی قبل از مشروطیت، کشت خشخاش در کشور ما رواج کامل داشته به طوری که محصول تریاک ایران در سال 1281 (1902 میلادی) به دوازده میلیون کیلوگرم بوده است. آزادی بیرویه کشت خشخاش باعث شد، که هم زمان با سلطنت ناصرالدین شاه قاجار، حتی اراضی هم جوار دارالخلافه نیز به زیر کشت این محصول بود و به خاطر درآمد زیاد ناشی از آن، دولت ناگزیر به حسابرسی و انحصار آن گردید و «قانون تحدید تریاک» در22 اسفند سال 1289 هجری شمسی (1329 ه.ق) تدوین و به تصویب رسید.
مقصود اصلی این قانون، تحدید و انحصار کشت خشخاش بود، نه مبارزه با این پدیدۀ شوم. این قانون در شش ماده تنظیم شده بود که به موجب این قانون، برای هر مثقال تریاک مالیده شده 300 دینار مالیات وضع شده بود (ماده اول) و هیچ محدودیتی برای کشت و تولید تریاک در آن پیش بینی نشده بود، طبق این قانون (ماده دوم) مقرر شده بود که پس از استعمال شیره تریاک بایستی سوخته آن تحویل مأمورین وزارت مالیه گردد و الاّ ضبط خواهد شد. تریاکی که از کشور صادر میشد از مالیات معاف بود (ماده پنجم). هدف از تصویب آن قانون این بوده که دولت بتواند با نظارت بر تولید تریاکِ حاصل از کشت خشخاش، از توسعه قاچاق تریاک و کشت غیر مجاز آن جلوگیری کند و با یک برنامه تدریجی هفت ساله به مرور استفاده از تریاک را ممنوع سازد. ماده دو این قانون در مهر ماه سال 1294 هجری شمسی اصلاح شد و برای هر مثقال سوختهای که تحویل مأمورین میگردید حقالزحمهای در نظر گرفته میشد.
پس از قانون تحدید تریاک، اولین قانونی که استعمال علنی تریاک، الکل و سایر مواد مخدر را جرم دانست و برای آن مجازات تعیین نمود، ماده 275 قانون کیفر همگانی مصوب سال 1304 هجری شمسی بود، به موجب این قانون هرکس متظاهراً مسکرات یا افیون یا شیره تریاک یا مرفین یا بنگ یا چرس استعمال میکرد، به حبس تأدیبی از هشت روز تا سه ماه یا پرداخت غرامت از ده تومان الی پنجاه تومان محکوم میشد.
در 26 تیرماه سال 1307 هجری شمسی «قانون انحصار دولتی تریاک» در 16 ماده به تصویب رسید، که براساس این قانون کلیه تریاک تولیدی میبایستی با نرخ معمول که با نظر خبره تعیین میشد به دولت فروخته شود و مؤسسهای به نام انحصار تشکیل شد و برای صادرات تریاک به خارج اخذ مجوز از دولت الزامی شد. و شباهت این قانون با قانون قبلی در این بود که سوخته تریاک میبایستی به مأمورین تحویل میگردید که در واقع نوعی تشویق مردم برای اعتیاد بود. واردات تریاک به داخل کشور چنانچه مؤسسه انحصار احراز کند که به مصرف داخلی نخواهد رسید، جایز بود و این در واقع راهی برای تشویق ترانزیت مواد به شمار میرفت.
در 16 مرداد ماه 1307 هجری شمسی قانونی تحت عنوان «قانون مجازات مرتکبیین قاچاق تریاک» به تصویب رسید که هدف از وضع این قانون مبارزه با واردات و صادرات تریاک بدون اذن و اجازه دولت بود و برای این منظور مجازات نقدی و حبس کوتاه مدت پیش بینی شده بود. اثر این قانون هم ترویج شیرهکشی بود زیرا با توجه به ماده 6 و ماده 2و4 این قانون که تا میزان 16 مثقال سوخته نزد هر کس یافت میشد اصولاً بلامانع بود ولی اگر بیش از این مقدار کشف میشد ضبط و دارنده در برابر هر مثقال یک ریال جزای نقدی محکوم میشد این در حالی بود که برای تریاک 3 برابر جریمه مقرر شده بود، لذا روز به روز قاچاق سوخته رواج بیشتری داشت. در این قانون تنها برای شیره و آلات و ادوات آن به جز ضبط وسایل و جریمه نقدی مجازات دیگری پیش بینی نشده بود. در سال 1310 و 1311 در این قانون اصلاحاتی به عمل آمد که اولی راجع به باندرول تریاک و حقالکشف مأمورین قاچاق بود و دومی که در 14 مرداد ماه 1311 تصویب شد، مقرراتی را وضع نمود که بر اساس آن قبل از کشت خشخاش میبایستی قبلاً اظهارنامه به مؤسسه انحصار تریاک ارائه دهد و الاّ تریاک را ضبط و کشت حاصله معدوم میگردید و به موجب این قانون برای شیره حمل کردن و تأسیس شیرهکش خانه جزای نقدی در نظر گرفته شده بود.
در سال 1328 اصلاحیه ماده مزبور به تصویب رسید و انواع دیگر مواد مخدر مانند هروئین و کوکایین به فهرست مواد مخدر اضافه شد و افعال مجرمانه دیگر از قبیل: دایر کردن محل استعمال و شیره کش خانه، به قانون اضافه شد و بعضی از مجازاتها تشدید گردید.
در آبان ماه سال 1334 «قانون منع کشت خشخاش و استعمال تریاک» به تصویب رسید و بر اساس این قانون کشت خشخاش رسماً در ایران ممنوع گردید.
در آبان ماه سال 1336 قانون الحاق دولت ایران به پروتکل تحدید و تنظیم کشت خشخاش و تولید و تجارت عمده مصرف تریاک به تصویب مجلس ملی رسید. در اردیبهشت ماه سال 1338 هجری شمسی قانون راجع به اصلاح قانون منع کشت خشخاش و استعمال تریاک به تصویب رسید و همان سال در مرداد ماه 1338 تصویب نامه راجع به فهرست مواد مخدر به تصویب رسید که قانون نسبتاً جامعی در معرفی انواع مواد مخدر و فهرستهای آنها میباشد که تاکنون قابلیت اعمال دارد.
در سال 1347 به لحاظ ورود مواد مخدر خطرناکتر، چون هروئین و مرفین و به منظور جلوگیری از خروج سرمایه و ارز از کشور در ازای ورود مواد مخدر و در راستای کمک به زارعین کشور، در اسفند ماه 1347 «قانون کشت خشخاش و صدور تریاک به تصویب رسید و در همان زمان آییننامه اجرایی ماده یک آن قانون و در سال 1348 اصلاح آییننامه اجرایی ماده یک قانون فوق به تصویب رسید.
در خرداد ماه سال 1348 به دلیل اینکه آزاد گذاشتن کشت خشخاش باعث همگانی شدن آن و کشت غیر قابل کنترل خشخاش شده بود، قانون گذار ناگزیر به تصویب «قانون تشدید مجازات مرتکبین اصلی جرایم مندرج در قانون اصلاح قانون منع کشت خشخاش و اجازه موقوفی تعقیب و اجرای مجازات سایر مرتکبین جرایم مذکور» گردید.
از ابداعات و نوآوری این قانون میتوان به موارد زیر اشاره نمود:
1ـ در این قانون برای اولین بار برای کسی که به طور غیر مجاز تریاک وارد میکرد و یا به فروش میگذاشت و یا مرفین، هروئین یا کوکائین میساخت و یا وارد مینمود یا خرید و فروش میکرد یا بیش از دو کیلوگرم تریاک یا بیش از ده گرم مرفین یا هروئین یا کوکائین را به طورغیر مجاز نگاهداری یا مخفی یا حمل میکرد (در صورتی که ثابت می شد عالماً یا عامداً مرتکب شده) مجازات اعدام در نظر گرفته شده بود که به نوبۀ خود مجازات سنگینی بود.
2ـ رسیدگی به جرایم مواد مخدر (به غیر از بند یک که ذکر شد) به دادگاههای نظامی محول شده بود.
3ـ مجدداً تأییدی بر قانون کشت محدود خشخاش و صدور تریاک زده شد؛ لذا به این ترتیب کشت خشخاش تا آخرین روزهای قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ادامه داشت.
از دیگر قوانین تصویب شده در دوران قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، قانون مربوط به مواد روان گردان (پسیکوتروپ) در اردیبهشت سال 1354 بود، که به احصاء مواد روان گردان در چهار فهرست و تعیین مجازات بر افعال مجرمانۀ مربوط به آن پرداخته شد. این قانون در حال حاضر نسخ کامل نشده و کماکان اعتبار دارد.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

ب ـ سیر قانون‌گذاری نسبت به موادمخدر و روانگردان بعداز پیروزی انقلاب اسلامی
تبلور آرمانهای انقلاب اسلامی در قانون اساسی که در تاریخ 12 فروردین سال 1358 تصویب شده، تحقق یافت که در اصل سوم آن به خوبی آشکار گردیده است. در بند 1 این اصل آمده است که دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است محیط مساعدی برای رشد فضائل اخلاقی بر اساس ایمان و تقوی و مبارزه با کلیه مظاهر فساد و تباهی ایجاد نماید. بدیهی است که یکی از مهمترین مظاهر فساد و تباهی همانا اعتیاد به مواد مخدر است و لذا در این جهت مبارزهای پیگیر و دامنهدار برای ریشه کن کردن این مظهر فساد و تباهی آغاز شده تا نسلهای آینده در محیطی کاملاً سالم شکوفا شده و رشد فضائل اخلاقی در سایه ایمان و تقوی به خوبی تحقق یابد.
همانطور که میدانیم قانون ابتداییترین و در عین حال ضروریترین ابزار برقراری نظم و انضباط اجتماعی است. برای مبارزه با مواد مخدر و تعقیب و مجازات مجرمین مربوط (همانند سایر جرایم) نیاز به قانون لازمالاجراء و دادگاه صالح است.
اولین متن قانونی که پس از انقلاب اسلامی به این دو امر تحقق بخشید، آییننامه دادگاهها و دادسراهای انقلاب بود که در تاریخ 27 خرداد ماه 1358 (4 ماه پس از پیروزی انقلاب) به تصویب شورای انقلاب رسید. در این مصوبه و به موجب

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *