متن کامل پایان نامه تقیّه

نابودی و اضمحلال آن است، آن‌جا که نمی‌توان در برابر دشمن ایستاد، نمی‌توان میدان را هم وداع کرد و در نتیجه باید منتظر فرصتی بود و به حفظ نیروها پرداخت، چون در لحظه‌ای که تیغ تیز ستمگر در چرخش است، هر سرفرازی، بر سردار و بر روی صحنه‌ی خون است و از آن‌جا که این تیغ، چرخش مستمر ندارد، آن‌ها که نیروها را نگه می‌دارند و در فرصت دیگری سر برمی‌دارند، و تداوم می‌یابند.
در این‌جا این نکته لازم است که گفته می‌شود که مقصود این نیست که بگذاریم آب راحت از گلوی ستمگر پایین برود و او به قلع و قمع و حیف و میل و عیش و نوش بپردازند و ما منتظر فرصت باشیم، بلکه مقصود این است که تمامی نیروها را نباید خرج کرد و آشکار نمودبلکه باید نیروهایی را ذخیره داشته باشیم که تقیّه این نقش را عهده‌دار است.

هر چند اصل تقیّه مقتضی بود که حضرات ائمه ♣ خودشان را از جریان‌های سیاسی که بر علیه حکومت فعال بودند، به صورت مستقیم دور نگه‌دارند، تا موجب هجوم دستگاه حاکمه به تشکیلات شیعی نگردد. اما قرائن و شواهد نشان می‌دهد که سیاست کلّی امامان ☻ حمایت و پشتیبانی از هر اقدام و حرکتی بود که منجر به تضعیف حاکمیّت جور و کاستن فشار از دوش شیعیان گردد.
چنان‌چه یکبار در محضر امام صادق ☻ از شخصی گفتگو کردند که قیام خواهد کرد، آن حضرت فرمود: پیوسته من و شیعیانم منتظر چنین روزی هستیم. دوست می دارم که کسی از آل محمد ☺ قیام و خروج کند و نیاز مالی و اقتصادی عیال آن را به عهده بگیرم.
از این روایت به این نتیجه می‌رسیم که امام غیر مستقیم اشاره می‌کند که به این‌ها از وجوهات شرعی برسانند و توضیح می‌دهند که این حرکت‌ها و لو ناکام بماند این اثر را دارد که به هر حال موجب تضعیف حاکمیّت و کاستن فشار از دوش شیعیان می‌گردد. و این قیام‌ها سبب تسریع زوال ظلم و ظالم می‌گردد.

یکی از روش‌هایی که در امر تقیّه وجود دارد و بسیار می‌تواند مؤثر باشد، تقویت مبارزه پنهانی است. در این مبارزه باید اصول پنهان‌کاری هرچه بیش‌تر مدنظر و مورد توجه قرار گیرد.همانطور که در بحث‌های قبل اشاره شد، باید نسبت به محافظت خود، هدف‌های میان مدت ، هدف‌های دراز مدت و نهایی برای خود ترسیم کرد، و اسرار مبارزاتی و هر آن‌چه بطور مقطعی یا همیشگی پیروزی را با مشکل مواجه می‌سازد از دسترس مخالفان دور نگه ‌داشت. تا دشمن به اطلاعات درونی راه پیدا نکند. توصیه به این امر از طرف پیشوایان دینی مکررا انجام می‌شد.
امام صادق ☻ به اصحاب و پایگاه‌های خود سفارش می‌کرد که در هر کار مخفیانه عمل کنند و در هر عملی که انجام می‌دهند توجه کامل داشته باشند که مخالفان و دشمنان متوجه آن نشوند و می‌فرمود: مبلغان خاموش ما باشید

سخنی از حضرت رسول ☺ در تایید افرادی که بطور پنهانی مبارزه می‌کنند حضرت چنین می‌فرماید:
«طُوبَى لِعَبْدٍ نُوَمَهٍ عَرَفَهُ اللَّهُ وَ لَمْ یَعْرِفْهُ النَّاسُ أُولَئِکَ مَصَابِیحُ الْهُدَى وَ یَنَابِیعُ الْعِلْمِ یَنْجَلِی عَنْهُمْ کُلُّ فِتْنَهٍ مُظْلِمَهٍ لَیْسُوا بِالْمَذَایِیعِ الْبُذُرِ وَ لَا بِالْجُفَاهِ الْمُرَاءِین‏»
پیامبر ☺ می‌فرماید: خوشا به حال بنده‌ای که ناشناخته است خدا او را می‌شناسد و مردم نمی‌شناسند، آنان چراغ‌های هدایت و سرچشمه‌های علم‌اند از وجود آن‌هاست که فتنه‌های کشنده برملا می‌شود، آنان اشاعه دهندگان و برملا کننده‌ی سرّ نیستند و ستمکاران ریا کار نمی‌باشند.
امام صادق ☻ در فرازی گلایه گونه به جناب محمد بن نعمان گوشزد می‌کند و می‌فرماید: به خدا سوگند سه دفعه تحقق این امر نزدیک شده بود ولی در اثر افشاگری [پیش از موعد] شما، خداوند آن را به تاخیر انداخت به خدا سوگند که شما هیچ راز [ونقشه سرّی] ندارید مگر آن‌که دشمن داناتر از شما به آن است
با این توصیف آن‌چه پس از لو رفتن نقشه‌ی مبارزه برای آن گروه باقی می‌ماند وظیفه‌ی ثانوی آن‌ها مماشات و استتار و گم‌کردن ردپای هرگونه اتهام معارضه و دشمنی است تا دست کم عناصر انسانی از انقراض کامل مصون بمانند و استمرار نهضت را تامین کنند.
عدم آگاه شدن دشمن از امکانات و توانمندی‌های جبهه‌ی مخالف
یکی از نقشه‌ها و اهداف تقیّه استمرار نهضت و نجات از نابودی و اضمحلال آن است و این نقش زمانی به خوبی ایفا می‌شود که دشمن نتواند از امکانات و توانمندی‌های جبهه‌ی مخالف آگاه و مطّلع شود.
وقتی حرکت‌های شیعی را در طول تاریخ مورد بررسی قرار دهیم درمی‌یابیم که با وجود ظلم‌ها و محرومیت‌ها و شکنجه‌ها و تحت تعقیب قرار گرفتن شیعیانی که در اقلیت بودند و قدرت حاکمیت نداشتند و حتی در برهه‌هایی از تاریخ اجازه اظهار عقیده نداشتند نقشی که تقیّه ایفا نمود رمز تداوم و حیات حرکت شیعی در طول تاریخ تشیّع می‌باشد.
واقیت این است آن‌جا که نمی‌توان در برابر دشمن ایستاد و مقابله کرد. ولی نباید میدان را هم در مقابل او خالی کرد بلکه باید منتظر فرصتی بود و به حفظ و آمادگی و تدارک نیروها پرداخت البته دور از چشم دشمن بطوری که او از امکانات و توانمندی‌های طرف مقابل آگاه نشود.
به این معنا که تمام امکانات و توانمدنی‌ مادّی و معنوی نباید آشکار شوند، بلکه باید نیروها و امکاناتی را ذخیره داشت تا در وقت نیاز از آن‌ها استفاده گردد، و تقیّه این نقش را عهده‌دار است.

بررسی تاریخ نهضت‌ها و حرکت‌های اسلامی و غیر اسلامی در کشورهای گوناگون نشان می‌دهد که گروه‌های مختلف با هدف‌های مختلف آن‌جایی به پیروزی می‌رسند و مسلّط می‌شوند که این نقش را می‌شناختند و با تمامی نیروها و امکاناتشان مبارزه نمی‌کردند و با تمامی نیروها به صحنه پا نمی‌گذاشتند.
هرگاه تمامی نیروها در یک راه نیفتند و نیروهای ذخیره پشت پرده بمانند، استمرار نهضت را تامین می‌کنند، حرکت‌هایی که فاش و آشکار بودند در یک برخورد مضمحل و از دست رفتند و به مرگ یا بازگشت مبتلا شدند.
هم‌چنین حرکت‌هایی که تشکیلاتی و سازمان یافته بودند، ولی تمام سازمان از تمامی سازمان اطلاع داشت و تمامی اسرار را همگی می‌دانستند، در هجوم دشمن آن‌ها هم یک جا درو شدند و از بین رفتند.
تنها حرکت‌های وسیع و گسترده و مجهول المرکز و معلوم الجهتی که مدام تکثیر و تولید نیرو می‌کردند و شاخ و برگ و انشعاب می‌یافتند و تدارکات و امکاناتشان را از دشمن مخفی نگه می‌داشتند توانستند ادامه دهند و به پیش روند و همچون آتش بزرگ اگر از جایی خاموش شدند از جایی دیگر سر برداشتند و آتش افروختند و پیش رفتند.
آن‌هایی که به این نقش کارساز و مهم تقیّه و مدیریت ولایی آگاه نیستند و فکر مقابله با دشمن را در سر می‌پروانند و فقط می‌روند و به فکر کسانی که باید بیایند و راه آن‌ها را ادامه دهند نیستند فقط راه نفوذ برای دشمن شده‌اند و دیوار شکسته برای فتح و گشایش کار دشمن گردیده‌اند، حرکت و نهضت آنان از همین دیوارهای شکسته و کارهای مانده ضربه می‌خورد.
پس، در مرحله‌ای که حکومت جائر مسلّط است و دشمن به دنبال کسب اطلاعات از وضعیت نیروهای خودی است باید با حربه‌ی تقیّه اجازه نداد دشمن از توانمندی‌ها و امکانات آگاه شود. در این حالت نباید تمامی نیروها را بکار گرفت و از طرفی نباید گذاشت آب راحت به کام او برسد باید از درگیری‌ها بهره‌مند شد و آن‌ها را کمک کرد و با حفظ نیروها و امکانات به آن‌ها آموخت که اگر پرنده‌ای رفت، پرنده‌ای دیگر بتواند پروازی دیگر را با صدای بال‌هایش تلاوت کند و این یکی از رموز تداوم شیعه و حیات آن در پس سال‌ها محرومیّت و مظلومیّت در طول تاریخ است.

یکی از شواهد بر لزوم عدم آگاه شدن دشمن از امکانات و توانمندی‌های جبهه‌ی مخالف تشکیل سازمان سرّی در زمان امام صادق ☻ است، آن حضرت در این دوره یک تشکیلات سرّی را سازماندهی و تأسیس نموده بود که ، افراد آن حول محور ولایت در جهت بازیافتن حق اهل بیت ♣ و تشکیل نظام علوی تلاش می‌کردند، از این تشکیلات سرّی معمولا تحت عنوان «نهاد وکالت» یاد می‌شوند.

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

فرماندهی این سازمان سرّی را «اسماعیل» فرزند ارشد امام صادق ☻ که همواره در هیأت تاجر دنبال مال التجاره می‌رفت به عهده داشت.
آن حضرت فرزندش را علی رغم خطرات فراوان به پیشه بازرگانی گماشت. تا در پوشش این کار، هم به سازماندهی تشکیلات بپردازد و هم اموالی را که مکتبی‌ها و علاقمندان به ائمه ♣ به عنوان خمس ، و بقیّه وجوهات شرعی می‌پرداخت از آنان جمع‌آوری کنند.
این که برخی از محققین نوشته است:

هنگامی که نظارت و مراقبت‌ جاسوسان منصور زیاد می‌شد. امام صادق ☻ به یارانش توصیه می‌کرد، کمتر رفت و آمد کنند و حتّی گاهی یک نفر از آنان را در کسوت سبزی‌فروشی سیّار برای انتقال نامه‌ها و پیام‌های سرّی معین نمود و شخص رابط نیز در حالی که در مسیر راه از کالاهایش تبلیغ می‌کرد، در نهایت وارد منزل امام ☻ شده و نامه‌ها را از لای سبزی‌ها بیرون می‌آورد و به آن حضرت تحویل می‌داد. خود شاهد چنین تشکلیاتی است.
آمادگی جهت یک مبارزه پایدار
یکی از اهداف تقیّه کتمانی آمادگی جهت مبارزه پایدار است. انسان در برابر ظلم و تجاوز طبیعی، به طور طبیعی می‌ایستد اگر ضعیف باشد اعتراض می‌کند فریاد می‌زند. اگر ترسو باشد فرار میکند ( و این فرار برای او یک نوع مقاومت است تا نیرو فراهم کند و کسانی را به یاری بخواهد) و اگر توانا باشد درگیر می‌شود و دفاع می‌ کند یا هجوم می‌آورد و ظلم را می‌شکند و این‌ها همه جریان طبیعی مبارزه است.
اما از آن‌جا که دشمن با زیرکی‌ها و شیطنت‌هایی همراه می‌شود و گذشته از قدرت و حتی جلو‌تر از قدرت از فکر و نقشه‌ی طرح و اجرای صحیح برخوردار می‌شود دیگر آن تصور ساده از دشمن نیست که جلوه می‌کند بلکه یکباره انسان می‌بیند که غافلگیر شده و در محاصره دشمن قرار گرفته است.
این هجوم پیچیده و طراحی شده دشمن را کسانی می‌توانند جلوگیر باشند که با ظرفیت و پیچیدگی گره خورده باشند و خود را برای مبارزه پایدار آماده کرده و در این راه نه از هجوم دشمن بهراسند و نه تحقیر دوست، آن‌ها را بی‌تاب گرداند لذا این نوع مبارزه نیاز به یک آمادگی جامع و کامل دارد تا بتواند یک مبارزه پایدار و دائمی را پی‌ریزی و پشتیبانی کند.
ائمه شیعه ♣ از آن‌جا که معتقد به کار نظام مند و اسامی همراه با تشکیلات بودند عاقبت اقدام‌های عجولانه و کارشناسی نشده را نقش بر آب می‌دانستند و شیعیان را از اقدام به آن بر حذر می‌داشتند. با این نگاه تقیّه مقوله‌ای از جهاد است که نه تنها زمینه‌ی چشم‌پوشی از حق نیست بلکه وسیله‌ی نجات در راستای پاسداری از حق و نوعی تاکتیک دفاعی در رویارویی با دشمن است درک کامل این مطالب زمانی است که بدانیم تشیّع یک مکتب پویا، مولد و مبارز است و مبارزه تنها بعد تهاجمی ندارد بلکه بعد دفاعی آن مهم‌تر و حساس‌تر است.
در روایت است: « عَلَیْکُمْ بِالتَّقِیَّهِ فَإِنَّهُ لَیْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ یَجْعَلْهَا شِعَارَهُ وَ دِثَارَهُ مَعَ مَنْ یَأْمَنُهُ لِتَکُونَ سَجِیَّتَهُ مَعَ مَنْ یَحْذَرُه‏»
تقیّه بر شما لازم است پس هر کس تقیّه را شعار و کار خود نسازد از ما نیست و باید در قبال کسانی که از آنان باک و ترسی ندارد، تقیّه را رعایت کند تا آن بصورت سجیّه‌ای در برابر کسانی که از آنان بر حذر است درآید.
یعنی برای آماده شدن برای یک مبارزه پایدار، آشکار و پنهان باید تقیّه را رعایت کرد باید در رابطه با دوست مراعات شود تا در رابطه با دشمن بطور عادی تحقق یابد چون دوستان بی‌ظرفیّت به مراتب از دشمن ظریف خطرناک‌ترند.

از آن‌جا که تقیّه شکل پیچیده‌ی مبارزه است از این رو احتیاج به ظرفیّت و انگیزه‌ی نیرومندتری دارد.
تقیّه با هدف آمادگی برای مبارزه خصوصیتی دارد از جمله با نیروی کم و بازدهی زیاد بتوان در مقابل دشمن ایستادگی کرد زیرا اگر اقلیّتی بخواهد کار را شروع کند نمی‌تواند افرادش را پراکنده نماید بلکه باید مواضع و کلیدها را بشناسد و برای آن‌ها آماده شود و در این راه باید به تولید و تکثیر نیرو بپردازد و زندگی دیگران در زندگی او شکل بگیرد.
با توجه به شرایط خفقان‌آمیز و جوّ پلیسی حاکم بر عصر امام جواد ☻ هر گونه ارتباط و پیوند عقیدتی و فکری با امام ☻ جرمی نابخشودنی تلقی می‌شد. بی‌تردید تربیت شاگردانی فرهیخته و دانشمند در همان حال که جهت پایداری و حفظ و بقای مکتب تشیّع و معارف اهل بیت ♣ یک ضرورت بود. در همان حال امر بسی دشوار و جهادی بزرگ محسوب می‌شد که با رعایت تقیّه، توسط امام جواد ☻ به انجام رسیده است.
آن حضرت در عرصه فعالیّت‌های فکری و فرهنگی، علی‌رغم تمام فشارهای سیاسی که از سوی حاکمان عباسی متحمل می‌شد، شاگردان بسیار بزرگی را پرورش، و به جامعه تحویل داد.
به عنوان نمونه می‌توان از چهره‌های درخشان چون: «علی بن مهزیار» «عبدالعظیم حسنی» «ابی نصر بزنطی» «زکریا بن آدم» «محمد بن اسماعیل ابن بزیع» و دیگر رجال برجسته شیعه نام برد.

نفوذ در دشمن و پی بردن به اسرار آن
یکی از اهداف دیگر تقیّه نفوذ در دشمن و پی بردن به اسرار آن می‌باشد در هنگامی که طاغوت در اوج قدرت است و نیروهای خودی در اقلیّت، کندن ریشه‌های حکومت او از کندن یک کوه سنگین‌تر است مگر آن‌که بتوان ریشه‌ها را سست و رابطه‌های آن را شکست و نظام آن را از هم گسست.
وجود راه‌های کوهستانی این را به ما می‌آموزد که قله‌های سرکش و صخره‌های بلند را اگر از روبرو نمی‌توان فتح کرد می‌توان دور زد و بر سرآن پ
ای گذاشت.
هنگامی که یک مقدار نیرو در دل صخره جای گرفت انفجار آن می‌تواند صخره‌ها را متلاشی کند و این یک حقیقت است که سرداران فاتح، قلعه‌های محکم را از دورزدن فتح می‌کردند. البته بعضی در این باره اشکال می‌کنند که انسان باید حق را فریاد کند و این شیوه با فریاد گری انسان با صداقت و شهامت او سازگاری ندارد.
در پاسخ باید گفت که فریادگری انسان همیشه درست نیست، فریاد برآوردن در هنگامی است که انسان یارانی دارد که یا از او دورند یا درخوابند که با صدای فریاد بیدارمی‌شوند ولی در زمانی که انسان تنهاست و یاوری ندارد فریاد برآوردن جز خود را به دشمن نمایدند چه حاصلی دارد؟
ما در یک دوره از تاریخ ابوذر را فریادگری می‌بینیم و همین ابوذر فریادگر در زمان شیخین ساکت و در زمان عثمان آتشفشان می‌شود، و این تفاوت در برخوردها بیانگر این است که مبارزه حد و حدودی دارد، و در مقابله با دشمن نمی‌توان از تاکتیک واحدی برای همیشه استفاده کرد، و در مواقع ضعف و تنهایی به جای درگیری و رو در رو شدن با دشمن باید درون دشمن جای پایی ساخت در بین آن نفوذ کرد، به اسرار و رموز آن آگاه شد تا بتوان در موقع مقتضی ضربه‌ای از درون بر او وارد کرد.

اما داستان شهامت و ترس، آن‌جا که تمامی وجود انسان را مبارزه با خصم و عشق به مرگ در برگرفته است باید حساب کرد کدامیک از فریاد یا سکوت سازنده‌تر است؟
آیا واقعا انسان با شهامت امام علی ☻ نمی‌شود که ساکت باشد و با عشق به مرگ نمی‌شود که تقیّه کند؟
و اما صداقت، در این نیست که هر حرفی را در هر جایی انسان بیان کند. امام علی ☻ در این‌باره سخنی دارد که می‌فرماید:« وَ لَا تُحَدِّثِ النَّاسَ بِکُلِّ مَا سَمِعْتَ فَکَفَى بِذَلِکَ کَذِبا»
برای کذب تو همین بس که هر حرفی را شنیدی نقل کنی. بلکه صداقت یعنی این که هر حرفی را در جایگاهش بیان کنی.
یک نفر هنگامی که در جایگاه خودش قرار بگیرد همچون یک مقدار باروت است که در سوراخی جای بگیرد، صخره‌‌های بزرگ را می‌شکند و بیش از هزار شمشیر فشار می‌آورد.
در بخش تاریخ تقیّه وقتی مرور می‌کنیم به داستان آن‌هایی که از معصوم ☻ اجازه داشتند و تا حد وزارت طاغوت هم بالا رفته بودند آن‌ها با دستور امام و با آگاهی کامل بهترین جایگاه‌ها را گرفته بودند و از بهترین روش استفاده می‌کردند: « ادْفَعْ بِالَّتىِ هِىَ أَحْسَن‏»
در

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *