پایان نامه خدمات گردشگری

بحران مالی و تجارت زمینهای مناسب برای طرح الگو فراهم خواهد شد. در بخش سوم شواهدی از اثرگذاری بحران مالی بر گردشگری در سطح جهانی و منقطهای ذکر شده است. در بخش آخر، مروری بر مطالعات انجام شده صورت خواهد گرفت و این فصل با خلاصه و جمع بندی پایان می پذیرد.
2-1- مباحث نظری:
2-1-1- تعریف خدمات:
در زندگی روزمره، تمایز مابین “کالاها” که قابل خریداری بوده و ویژگیهای مادی آنها دقیقا قابل توصیف است و “خدمات” که جهت بهبود سلامتی، تعمیر وسیله نقلیه، تفریح، انجام یک پرداخت و یا انجام سرمایه گذاری مالی مورد درخواست، امری آسان است. همچنین برای تعریف “خدمات” نباید صرفا آنها را در مقابل کالاهای مادی قرار داد. ویژگیهایی از جمله مادی بودن، عدم قابلیت ذخیرهسازی و همزمانی تولید و مصرف، اموری نسبی بوده و میتواند در اثر پیشرفتهای تکنولوژیک تغییر یابد. خدمات به عنوان یک محصول از فرایند تولید آن قابل تمیز نیست و نتیجه یا اثر خدمت از ذینفع آن جداناپذیر بوده و نمیتواند موضوع داد و ستد جدیدی واقع شود. بر همین اساس، طبقهبندی خدمات عبارت از طبقه بندی فعالیتهای که میتواند ماهیت انواع فعالیتهای خدماتی را توصیف نمود و نه طبقهبندی فرآوردهها (که تعریف و اندازهگیری آنها دشوار است). در طبقه بندی استاندارد بین المللی صنعتی تمام فعالیتهای اقتصادی (ISIC)، جزئیات بسیار کمی درباره فعالیتهای خدماتی که حدود50 تا 75 درصد کلیهی فعالیتهای اقتصادی را در بر میگیرد به چشم میخورد )صمصامی،1371). در حال حاضر به موجب موافقتنامههای عمومی تجارت خدمات (GATS) خدمات به 12 بخش به شرح زیر تقسیم میشود: خدمات تجاری (خدمات حرفهای، خدمات مرتبط با فنآوری اطلاعات، تحقیق و توسعه)، خدمات ارتباطات، خدمات ساختمان و مهندسی، خدمات توزیع، خدمات آموزشی، خدمات زیست محیطی، خدمات مالی (بانکداری، بیمه و تمام خدمات مربوط به سهام و اوراق بهادار)، خدمات بهداشتی و درمانی، خدمات توریسم و گردشگری، خدمات تفریحی، فرهنگی و ورزشی، خدمات حمل و نقل، سایر خدمات. لازم به ذکر است که سازمان جهانی تجارت این 12 بخش را به 155 زیر بخش تقسیم کرده است. با الهام از تقسیم بندی فوق طبقهبندی گرایشهای 22 گانه تعاونیهای خدماتی در بخش تعاون انجام شده است که تا حد زیادی کلیه خدمات فوق الذکر را پوشش میدهد.
بخش خدمات با احتساب دو سوم تولید، یک سوم اشتغال و در حدود یک پنجم تجارت جهانی در بسیاری از کشورها به بزرگترین بخش تبدیل شده است (مولر و همکاران، 2010). روند کنونی صاردات و واردات خدمات در ایران حاکی از آن است که زنجیره تجارت خدمات گسترش یافته است. در نمودار (2-1) این روند نشان داده شده است. این زنجیره در اثر ارتباط متقابل فعالیتهای مختلف بطور فزایندهای پیچیده میگردد، به طوری که بیش از 50 درصد خدمات تولیدی توسط خود موسسات خدماتی مورد استفاده قرار میگیرد.
نمودار (2-1): روند صادرات و واردات خدمات در ایران
منبع: بانک جهانی، 2013
به طور کلی خدمات دامنه وسیعی از فعالیتها و تولیدات از جمله خدمات مالی، گردشگری، بیمهای، درمانی، حمل و نقل، ارتباطات، توزیع، آموزشی، زیست محیطی، اجتماعی، فرهنگی و ورزشی را شامل میشود. اهمیت فزایندهی اقتصاد خدمات موجب میشود. که در اواسط دهه 1930 این بخش بعنوان سومین بخش اقتصاد بحساب آید (کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل ،1989). در مقابل بخش اول (کشاورزی، ماهیگیری، شکار، دامپروری و جنگلداری) و بخش دوم (معدن، صنعت، ساختمان، فعالیتهای عام المنفعه، گاز و برق)، بخش خدمات به عنوان یک بخش باقیمانده و با ماهیت غیر تولید مادی، در نظر گرفته شده است. این طبقهبندی نه تنها از سوی سازمان ملل متحد، صندوق بین المللی پول و چند سازمان بین المللی دیگر مورد استفاده قرار گرفت، بلکه کشورهای متعددی نیز از این طبقه بندی در حسابهای ملی خود استفاده کردند (کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل ،1989).
در دههی 1960 و اوایل دهه 1970 عبارت “تجارت خدمات” به ندرت در نشریات علمی آن زمان به چشم میخورد، اهمیت یافتن بخش خدمات خدمات به دو دلیل است: اولا، داد و ستد خدمات بخش مهمی از معاملات اقتصادی جهان را تشکیل میدهد. پیشبینی شده است که تا سال 2020 خدمات 50 درصد تجارت دنیا را تشکیل خواهد داد ( کمالی اردکانی و نصیری،1383). دلیل دوم اهمیت یافتن بخش خدمات که تاثیر عمدهای در بازنگری به این بخش داشته است، کشف ارتباط خدمات با فرآیند تولید و نیز فرآیند توسعهی اقتصادی است. خدمات نقش عمدهای در بخش تولیدات صنعتی و دیگر بخشهای اقتصاد دارد. بخصوص نقش آن دسته از خدماتی که اصطلاحا خدمات تولیدی نام گرفته است حائز اهمیت بوده، زیرا این نوع خدمات در رقابتپذیر کردن کالاها نقش بسزایی داشته و در رابطه با صادرات خدمات نیز نقش دارند (صمصامی،1371).
اهمیت خدمات در بخشهای مختلف به گونهای است که حتی در بخش تولید کالا سهم عمده ارزش افزوده ناشی از نهادهای خدماتی است. نهادهای خدماتی عبارتند از نهادهای اولیه مانند فعالیتهای تحقیق و توسعه، نهادهای در حین کار مانند خدمات حسابداری، فنی و مهندسی، مشاوره، نهادهای پایان کار مانند تبلیغات، بسته بندی، انباردارای، بازاریابی.
2-1-2- تجارت خدمات:
در عالم واقع، خدمات به خصوص حمل و نقل، گردشگری و خدمات مالی بین المللی از دیرباز بخش مهمی از محیط تجاری را تشکیل داده است؛ لیکن تصور شده است که اصولا خدمات قابل تجارت نیست. با مد نظر قرار دادن تعریف تجارت خارجی در شکل اصلی آن یعنی مبادله اقتصادی میان افراد مقیم وغیر مقیم اعم از شرکتها یا افراد میتوان این موضوع را بررسی کرد. برای تجارت کالا این مفهوم نسبتا مشخص است، زیرا تولید کنندگان در یک کشور اقامت دارند و کالاها از مرز عبور میکنند و به کشور دیگر میروند. در مورد خدمات وضعیت پیچیدهتر است، زیرا در بسیاری از موارد عرضهکننده و مشتری باید در یک مکان باشند.
تجارت خدمات به مفهوم عرضه خدمات به چهار صورت انجام میشود. عبور از مرز: از قلمرو یک کشور عضو به قلمرو هر عضو دیگر. مصرف در خارج: در قلمرو یک کشور عضو به مصرف کننده هر کشور عضو دیگر. حضور تجاری: توسط عرضه کننده یک کشور عضو از طریق حضور تجاری در قلمرو یک کشور عضو دیگر. انتقال اشخاص حقیقی: توسط عرضهکننده یک کشور عضو از طریق حضور اشخاص حقیقی یک کشور در قلمرو عضور دیگر.
سهم این الگوهای چهارگانه از کل تجارت خدمات جهان به شرح زیر است:
عبور مرزی:25 تا 30%
مصرف در خارج: 10 تا 15%
حضور تجاری: 55 تا 60%
حضور اشخاص حقیقی در خارج: کمتر از 5% ( کمالی اردکانی و نصیری،1383).
به طور کلی بسیاری از کشورهای پیشرفته، سرمایهداری از موقعیت نسبی مستحکمی در حوزههایی از تجارت خدمات خود بهره مند هستند که البته در بسیاری از موارد، این موقعیت نسبی مستحکم به مرور زمان با تغییراتی مواجه گردیده است که خود نمایشگر تغییر وضعیت رقابتی این کشورها و جنبههای پیچیدهتر تکمیل تجارت دوجانبهی آنهاست. در برخی از کشورهای در حال توسعه بخش خدمات در تجارت خارجی نقش چندان مثبتی نداشته و تجارت خارجی آنها بر روی صادرات کالاها متمرکز است. با این وجود در مورد بسیاری از کشورهای در حال توسعه، درآمدهای بخش گردشگری و نیز درآمدهای ناشی از اشتغال نیروی کار آنها در خارج از کشور مثبت است. به دیگر سخن، این کشورها وابسته به حرکت اشخاص به سوی خارج از مرز بعنوان ارائه دهندگان خدمات و ورود اشخاص به درون مرز به عنوان خریداران خدمات یا گردشگر است.
یکی از ویژگیهای تجارت خدمات آن است که صادر کنندگان خدمات نمی دانند در حال صادر کردن هستند. این موضوع به خصوص در مورد شیوه مصرف در خارج صادق است. در این شیوه شرکتهای خدماتی با عرضه خدمات به شرکتهای خارجی مقیم داخل، کسبه و تجاری که موقتا در بازار حضور دارند و همچنین دفاتر محلی موسسات بین المللی، درآمد ارزی کسب می کنند بدون آنکه این فعالیتها را صادرات بدانند.
ویژگی دیگری که برخی از خدمات دارند این است که کیفیت و حسن شهرت در مورد آنها، حتی مهمتر از کالاهاست که از طریق نامها و علائم خاص تجاری جلوه کردهاند. این موضوع همراه با عوامل تکنولوژیکی، در حیطههای دیگری از خدمات میتواند ورود تازه واردان به بازار جهانی خدمات را با اشکال روبرو سازد. همچنین عوامل فرهنگی نیز میتواند در مورد بخشهایی از خدمات بعنوان یک مزیت قلمداد شود.
سهم هر یک از بخشهای خدمات در تجارت خدمات هر کشور متفاوت است، زیرا که برخی از خدمات سرمایه بر، برخی کاربر و برخی متکی به تکنولوژی هستند که با توجه به شرایط اقتصادی هر کشور، خدمات خاصی مزیت نسبی یافته و سهم بیشتری از تجارت خدمات آن کشور را در بر میگیرد. مثلا در انگلستان درآمدهای خدماتی بیشتر از طریق خدمات مالی نظیر بانکداری، بیمه و خدمات مشاورهای بدست میآید. درآمدهای خدماتی بلژیک بیشتر مربوط به خدمات پردازشی است و کشور فرانسه درآمدهای خدماتی خود را مدیون خدمات گردشگری و خدمات فنی، فعالیتهای مهندسی و مدیریتی است. در کشور سوئیس نیز خدمات گردشگری و خدمات بانکی نقش قابل توجهی در درآمدهای خدماتی دارند ( کمالی اردکانی و نصیری،1383). در صورتی که در کل اقتصاد جهانی سهم هر یک از زیرشاخههای خدمات مشخص شود؛ گردشگری و خدمات مالی سهم بسیار بالایی دارند. به نظر میرسد که بتوان گردشگری و خدمات مالی را شاخصی برای بخش خدمات در نظر گرفت. در ایران حدود 52% کل واردات خدمات و 26% صادرات خدمات از بخش گردشگری و سفر میباشد (سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل،2013). اگر چه گردشگری و فعالیتهای وابسته به آن در دنیا و حتی در کشورمان از دیر زمان آغاز شده لکن در ایران تا به امروز فعالیتهای اقتصادی و فرهنگی نسبت به اهمیت و وسعت موضوع درباره گردشگری صورت نگرفته است.
منافع حاصل از توسعه صادرات خدمات در شش مورد به شرح زیر است. 1) توسعه صادرات خدمات باعث گسترش و توسعه استفاده از فعالیتهای خدماتی تخصصی از جمله فعالیتهای حرفهای و مشاورهای میگردد. 2)فعالیتهای خدماتی منجر به کاهش آلودگیهای زیست محیطی میگردند به طوری که بخش خدمات را جزء صنایع پاکیزه به حساب میآورند. لذا با توجه به هزینههای سنگین انواع آلودگیهای زیست محیطی که در تولید ناخالص ملی هم به حساب نمیآیند گسترش بیشتر فعالیتهای خدماتی منجر به کاهش زیانهای جانبی گسترش صنایع مختلف میشود. 3) فعالیتهای خدماتی اغلب با سرمایه گذاری اولیه پایینی به نتیجه میرسند بنابراین گسترش فعالیتهای خدماتی منجر به شکلگیری بنگاههای کوچک و متوسط میگردد. تشکیل این نوع بنگاهها که با ویژگیهای بخش تعاون سازگارتر است را میتوان از طریق گسترش تعاونیهای خدماتی دنبال نمود. 4) صادرات خدمات منجر به ایجاد اشتغال برای فارغ التحصیلان دانشگاهها میگردد زیرا که در کشورهای در حال توسعه به دلیل توسعه نیافته بودن صنایع امکان بهرهگیری از توان فارغ التحصیلان دانشگاهها فراهم نیست اما صادرات خدمات دریچه است رو به اقتصاد بین الملل که امکان ایجاد اشتغال برای هر نوع نیروی کاری را فراهم میسازد. 5) صادرات خدمات منجر به رشد کیفیت خدمات ارائه شده میشود و در نتیجه ارزش افزوده کالاهای صنعتی و منابع طبیعی نیز افزایش مییابد زیرا خدماتی نظیر تحقیق و توسعه زمینهساز صدور کالاهای با کیفیت است. 6)صادرات خدمات زمینههای اشتغالزای قشر وسیعی از افراد را فراهم میسازد به طوری که با گسترش خدمات ارتباطی راه دور میتوان زمینههای ایجاد کار از راه دور را فراهم نمود و به این طریق مشارکت زنان و دانشجویان و سایرافراد را فراهم آورد (کریمی،1381).
2-2- تعریف گردشگری و حقایق آشکار شده در این زمینه:
2-2-1- مفهوم گردشگری
از دیدگاه اقتصاددانان، گردشگری صنعتی است که موجب انتقال بخشی از قدرت خرید مردم مرفه به دیگر مردم میگردد و به لحاظ قابلیت تحرک در تولید و توزیع و ایجاد خدمات گوناگون، افزایش سرعت گردش پول و گسترش بازارهای صادراتی و ایجاد اشتغال به عنوان یکی از مهمترین منابع درآمد به شمار میآید. تحلیل اقتصادی گردشگری بین المللی متکی بر تعاریف صحیح و مقبول جهانی است که مشخصات گردشگری بین المللی را توصیف نموده و حرکتهای مختلف گردشگری را طبقهبندی و تاثیر اقتصادی آنها را به همراه فعالیتهای اقتصادی که ایجاد میکنند بیان نماید.

سازمان جهانی گردشگری سه نوع گشت را از یکدیگر متمایز مینماید:

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

-گشتهای برون مرزی، که شامل مسافرت افراد مقیم در کشوری به کشورهای دیگر است.
-گشتهای درون مرزی، که شامل مسافرت افراد غیر مقیم کشوری در داخل آن کشور است.
– گشتهای محلی، که شامل مسافرت افراد مقیم کشور در داخل آن کشور است.
گردشگری بین المللی متشکل از گشتهای درون مرزی و برون مرزی است.
گردشگری گونه‌های گوناگونی دارد:
گردشگری تفریحی: رایجترین نوع جهانگردی. گردشگری درمانی: برای بهره‌گیری از آبهای گرم معدنی یا برای بهره‌گیری از امکانات تشخیصی و درمانی کشورهای دارای این ظرفیت. گردشگری مذهبی: زیارت و حج و سفرهای دینی بودائیان و هندویان و غیره. گردشگری بازاری: سفر گردشی به منظور جانبی خرید و فروش کالا. گردشگری همایشی: برای شرکت در همایش‌ها و بازدید از مناطق. گردشگری الکترونیک: همان e-tourism که در برگیرنده اطلاعات و انجام بخش اعظم سفر به صورت مجازی است. بومگردی (اکوتوریسم): گردش در طبیعت. گردشگری ورزشی : به منظور انجام ورزشی خاص یا مسابقات بین المللی.
تعاریف اساسی گردشگری در سازمان ملل متحد و طی کمسیون آمار سازمان ملل متحد در سال 1968 انجام شده است. در سال 1991 این تعاریف در کنفرانس سازمان جهانی گردشگری واقع در اتاوا بازنگری شد و برخی از پیشنهادها به آن اضافه گردید و از طرف بسیاری از کشورها پذیرفته شد. سازمان جهانی گردشگری این پیشنهادها را در گزارشی به نام (توصیههایی در مورد آمارهای گردشگری) به چاپ رسانیده است. گردشگری بین المللی اینگونه توصیف شده است؛ بازدید کنندهای که طول اقامت او در یک کشور، 24 ساعت یا بیشتر باشد، و حداقل یک شب را در کشور بازدید شده بگذراند و انگیزهی او برای مسافرت یکی از دلایل زیر باشد.

الف. گذراندن اوقات فراغت (سرگرمی، تعطیلات، درمان، مطالعه، امور مذهبی یا ورزشی).
ب. ماموریتهای شغلی، خانوادگی یا بازرگانی.
جریان گردشگری بین الملل پویاترین مبادلات اقتصادی را که ممکن است بین کشورها اتفاق افتد، به وجود میآورد. گردشگری بین المللی به خصوص در کشورهای اروپایی به ویژه کشورهای جنوبی مانند فرانسه، ایتالیا، پرتغال و یونان از اهمیت بسزایی برخوردار است؛ به طور کلی بیانگر بالاترین کمک صادراتی به تراز پرداختهای آن کشورها میباشد. بنابراین، این کشورها نسبت به ترقی و تنزل ارزش و حجم جهانگردی بسیار حساس هستند. به هر حال روندها در حال تغییر هستند و کشورهای جدید صنعتی که اصولا شامل کشورهای آسیایی (تایلند، مالزی، سنگاپور و هنگ کنگ) است، سریعترین رشد را در زمینه گردشگری بین المللی دارند. ده کشوری که بیشترین حجم ورود گردشگر بین المللی را دارند به ترتیب فرانسه، ایالات متحده آمریکا، چین، اسپانیا، ایتالیا، ترکیه، آلمان، بریتانیا، روسیه و مالزی است. ده کشور اول که فرستندهی بیشترین گردشگر میباشند به ترتیب ایالات متحده آمریکا، اسپانیا، فرانسه، چین، ماکائو (چین)، ایتالیا، آلمان، بریتانیا، هنگ کنگ (چین)، استرالیا است (سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل،2013).
صادرات گردشگری یک مولفهی کلیدی برای نشان دادن جایگاه گردشگری است. در سال 2012 حدود 40585 بیلیون دلار صادرات حاصل از گردشگری بوده است. در سال 2013 این مقدار با نرخ رشد 3.1% تنزل داشت و حجم رود گردشگر بین المللی برای ایران نیز کاهش داشت و به 3152000 رسید (انجمن جهانی سفر و گردشگری، 2013). طبق آخرین آمار منتشر شده از سازمان جهانی گردشگری سازمان ملل، سهم گردشگری از صادرات خدمات در ایران به طور متوسط 25% است. انجمن جهان

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *